مهم‌ترین شاعر سینمای ایران، عباس کیارستمی است - سوره سینما

به گزارش برنا به نقل از پایگاه خبری موزه سینمای ایران، چهل‌ونهمین نشست «شب‌های مستند» شامگاه سه‌شنبه، ۲۷ مردادماه، با نمایش ویژه مستند «رویای سیاه»؛ بخشی از تاریخ نفت و وقایع مرتبط با آن از زبان محمدعلی موحد، ادیب و مولانا پژوه برجسته، به کارگردانی ارد عطارپور، برگزار شد. این برنامه با همکاری انجمن تهیه‌کنندگان سینمای مستند، مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی و فیلمخانه ملی ایران در سالن فردوس موزه سینمای ایران برگزار شد و اجرای نشست را فخرالدین سیدی، فیلمساز، بر عهده داشت.

در ابتدای نشست، ارد عطارپور درباره روند تحقیقات و فرآیند فیلم‌برداری مستند «رویای سیاه» عنوان کرد: فیلم‌برداری مستند «رویای سیاه» حدود ۱۱ سال پیش آغاز شد و شش سال طول کشید تا فرآیند ساخت اثر خاتمه یافت. استاد محمدعلی موحد ادیب و مولانا پژوه برجسته محبت کردند و ما را پذیرفتند. این فیلم حاصل جلسات متعددی بود که خدمت ایشان رسیدیم و ایشان درباره ماجرای نفت و آنچه که پیش از ملی شدن نفت، در زمان مصدق و بعد آن رخ داده بود، صحبت کردند. حدود سه سال زمان صرف جمع‌آوری منابع صوتی، تصویری و مطبوعاتی شد. این فیلم از آنجا که مبتنی بر آرشیو بود، پیدا کردن برخی از این تصاویر آرشیوی خیلی دشوار بود. پیدا کردن صداهای علی رزم‌آرا و حسین مکی خیلی دشوار بود و جزو فوتیج های گمشده‌ای بود که ما با تلاش زیاد توانستیم پیدا تا در این فیلم استفاده کنیم که ماحصل آن را اینجا دیدیم. 

در ادامه، محمدعلی موحد ادیب و مولانا پژوه برجسته در سخنان کوتاهی گفت: خیلی دلم می‌خواست چند کلمه‌ای در پایان مطالب شما صحبت می‌کردم ولی متاسفم که وضع خوبی ندارم. خدا، ان‌شاءالله موفقتان کند. خیلی ممنون.

ناصر زرافشان وکیل، نویسنده و فعال اجتماعی که در این نشست به عنوان تماشاگر حضور داشت، درباره حضور استاد محمدعلی موحد با ۱۰۴ سال سن در نشست خاطرنشان کرد: واقعا نیرو به آدم می‌دهد که استاد محمدعلی موحد با ۱۰۴ سال سن در این نشست حاضر شد. این‌گونه من که در آستانه ۸۱ سالگی هستم، حس می‌کنم هنوز ۲۰ سال دیگر باید کار کنم و الآن که بلند می‌شوم و به خانه می‌روم، فکر کنم که ۴ ساعت دیگر باید فعالیت کنم وقتی دکتر موحد را با این روحیه می‌بینم.

این نویسنده راجع به قضاوت بی‌رحمانه تاریخ اظهار داشت: تاریخ، داور …

به گزارش ایلنا به نقل از پایگاه خبری موزه سینمای ایران، مستند «سینه ما رِکس» ساخته میترا مهتریان، چهارشنبه، ۲۸ مرداد ماه ۱۴۰۵ همزمان با سالگرد فاجعه سینما رِکس آبادان و به یاد قربانیان آن، با حضور میترا مهتریان کارگردان اثر و آنتونیا شرکا منتقد سینما در سالن فردوس موزه سینمای ایران تحلیل و بررسی شد و مدیریت نشست را بهناز شیربانی روزنامه‌نگار بر عهده داشت. این برنامه با همکاری انجمن تهیه‌کنندگان سینمای مستند و فیلمخانه ملی ایران در سالن فردوس موزه سینمای ایران برگزار شد. 

در ابتدای نشست، بهناز شیربانی با عرض خیر مقدم به حضار گفت: «سلام به مردم عزیز و صبور آبادان. ۲۸ مرداد ماه در تاریخ سرزمین ما، روز عجیب و تراژیکی است. در روزی که فاجعه سینما رکس اتفاق افتاد، کنار هم جمع شدیم و خاطره‌ای که میترا مهتریان روایت کرد را تماشا کردیم. در این فیلم، یک شهر عزادار است و این اتفاقی است که در آبادان رخ داده و همه ما با دیدن این فیلم در غم مردم آبادان شریک می‌شویم حتی ما که کسی را در فاجعه سینما رکس از دست نداده‌ایم هم با این غم همراه هستیم. 

میترا مهتریان، دغدغه خودش را از ساخت مستند «سینه ما رِکس»، توجه به قربانیان مستقیم و غیرمستقیم فاجعه سینما رکس آبادان عنوان کرد: شاید بحث طولانی بودن فیلم عذاب‌آور باشد و مخاطب را اذیت کند ولی فقط به این فکر کنیم که ما فقط لازم بود ۹۶ دقیقه را تحمل کنیم در صورتی که خانواده‌ قربانیان، ۴۷ سال است که این زخم را تحمل می‌کنند و ۴۷ سال است که راجع به آن حرف نزدند و از این زخم نگفتند. راجع به قربانیان فاجعه هم باید بگویم که فقط بحث کشته‌شدگان در میان نیست و بخشی از قربانیان بعد از فاجعه به وجود آمده‌اند. مثل آقای زارعی که اینجا حضور دارند، کسی است که برای اولین بار پس از فاجعه وارد سینما رکس شده است واز قربانیان این حادثه است، چرا که رنج و زخمی را دیده که تا سال‌ها حتی خانواده خودش باورش نمی‌کرده اند. و این قربانیان شامل افراد دیگری می‌شود که می‌توان به برادر حسین تکبعلی زاده اشاره کرد. من بیشتر قصد داشتم سراغ قربانیان این حادثه بروم و حتی کسانی که عزیز از دست نداده‌اند ولی به طور غیرمستقیم قربانیان این ماجرا هستند. باید بگویم که طولانی بودن فیلم را قبول دارم و عمدی بوده است. شاید حتی دوست داشتم طولانی‌تر بشود و مخاطب را بیازارد …

فرهنگی

به گزارش خبرگزاری تسنیم، استاد افشین علا شاعر معروف کشورمان در گفتگو با برنامه غمزه خبرگزاری تسنیم درباره ویژگی‌های شخصی رهبر شهید انقلاب اسلامی حضرت آیت الله سید علی خامنه‌ای(ره) نکاتی بیان کرد.

هرچه فکر می‌کنم، پایانی جز این برازنده آقا نبود؛ گویی عاشورا تکرار شد. حسینیِ، حسینی رفتند؛ خوشا به سعادتشان! از این جهت باید خوشحال بود؛ اما هرچه فکر می‌کنم، می‌بینم ظرف ما کوچک‌تر از آن است که بتوانیم این فقدان را تحمل کنیم. اکنون بزرگ‌ترین حسرت من، فقدان ایشان است.

 بااین‌حال، بسیار خوشحالم که وعده‌های ایشان یکی پس از دیگری محقق شد. بسیاری از دشمنانشان به ندامت افتادند و بسیاری نیز حقیقت را شناختند. ایرانی که در تبلیغات بین‌المللی همواره در محاصره انواع تهمت‌ها، از جمله اتهام تروریسم، قرار داشت، اکنون در نگاه ملت‌های جهان به یک قهرمان تبدیل شده است. خود آقا نیز در نگاه نسل جوان، در شرق و غرب عالم، به‌عنوان یک قهرمان شناخته شدند و این بسیار مهم است.

 

.

 

ماجرای جانشینی ایشان نیز حقیقت شگفت‌انگیزی را آشکار کرد. اگر این شهادت اتفاق نمی‌افتاد، نام حاج‌آقا مجتبی صرفاً به‌عنوان یکی از گزینه‌های احتمالی در اذهان مطرح بود؛ اما پس از شهادت آقا، انتخاب ایشان به یکی از مطالبات عمومی مردم تبدیل شد. مردم با عشقی کم‌نظیر به گزینه‌ای روی آوردند که می‌توانست دشمن را مأیوس کند.

 این شاید تنها نخستین برکت آن چند روزی بود که انتخاب رهبر جدید در مجلس خبرگان به طول انجامید. در آن روزها، نگرانی، التهاب و حرارت مردم را به‌روشنی می‌دیدیم. مردم آقا را دیده بودند و عاشقشان شده بودند؛ اما حاج‌آقا مجتبی را ندیده، عاشقشان شدند.

 جالب اینجا بود که همین مردم عاشق می‌گفتند: «ما حتی نمی‌خواهیم ایشان به صحنه بیایند؛ فقط از ایشان محافظت کنید. هر کجا هستند، سالم باشند؛ فقط باشند.»

خون آقا اعجازهای بسیاری آفرید.

نسخه کامل این گفت و گو را در اینجا ببینید.

انتهای پیام/  

به گزارش ایسنا، بر اساس آماری که مرکز تحلیل اجتماعی مرکز رشد دانشگاه امام صادق(ع) از نتایج نظرسنجی تیرماه ۱۴۰۵ درباره میزان مخاطب تلویزیون و شبکه نمایش خانگی منتشر کرد، نکات قابل توجهی درباره الگوی مصرف رسانه‌ای ایرانیان دیده می‌شود. مهم‌ترین نتیجه این آمار، تداوم برتری سریال‌های تکراری بر تولیدات جدید تلویزیون است که هر پنج عنوان نخست فهرست سریال‌های پربیننده را در اختیار آثار بازپخشی شبکه آی‌فیلم قرار داده است.

سریال‌های جدید غایب‌اند

مطابق نتایج نظرسنجی متا، در صدر این جدول، سریال «دلدادگان» با ۲۸.۵ درصد مخاطب قرار دارد و «گیل‌دخت» با ۲۶ درصد، «مختارنامه» با ۲۵ درصد، «زمانه» با ۲۲ درصد و «تانک‌خورها» با ۱۴ درصد در رتبه‌های بعدی ایستاده‌اند. به این ترتیب، نه تنها هیچ‌یک از سریال‌های جدید تلویزیون به جمع پنج اثر پربیننده راه نیافته‌اند، بلکه حتی سریال‌های بازپخش‌شده از شبکه تماشا نیز در این فهرست غایب‌اند و این فهرست در انحصار شبکه آی‌فیلم قرار دارد.

نکته مهم‌تر این است که هر پنج سریال از باکس‌های شبانگاهی پربیننده آی‌فیلم به این فهرست راه یافته‌اند. «دلدادگان» در باکس ساعت ۲۱، «گیل‌دخت» و «مختارنامه» در باکس ۲۳، «زمانه» در باکس ۲۰ و «تانک‌خورها» در باکس ۲۲.

این اتفاق نشان می‌دهد مخاطب تلویزیون همچنان سریال تماشا می‌کند اما در انتخاب خود به سمت شبکه آی‌فیلم می‌رود که طی سال‌های اخیر با چینش مناسب آثار، عادت تماشای شبانه سریال را در مخاطبانش حفظ کند.

این باکس‌های پرمخاطب از طرفی به وسیله محصولات پربیننده سال‌های گذشته نظیر «دلدادگان» و «مختارنامه» ایجاد شده‌اند و از طرف دیگر ظرفیت مناسبی برای بازمعرفی سریال‌های قابل قبولی مانند «تانک‌خورها» دارند و می‌توانند این تولیدات جدیدتر را به مخاطب خود برسانند.

در تیرماه ۱۴۰۵، شبکه یک مجموعه «سرخدار» و شبکه دو …

به گزارش آفتاب نیوز،

او نه تنها یک بازیگر محبوب، بلکه زنی بود که سال‌ها در تلاش برای بازپس‌گیری روایت زندگی خود از چنگال کلیشه‌های هالیوودی و آسیب‌های عمیق روانی بود.

 کودکی در کانون توجه؛ بار سنگین شهرت

پنتی‌یر از همان سال‌های آغازین کودکی، زمانی که در آگهی‌های تبلیغاتی ظاهر می‌شد، با دنیای سرگرمی پیوند خورد. نقش‌آفرینی او در ۱۱سالگی در فیلم «تایتان‌ها را به خاطر بسپار» نویدبخش ظهور استعدادی درخشان بود. اما برای پنتی‌یر، این درخشش هزینه‌ای داشت. او در بزرگسالی با صراحت از فشار هالیوود بر کودکان بازیگر سخن گفت. روایت‌های او از آن سال‌ها، به‌ویژه اختلاف نظر مادرش با عوامل فیلم «اتاق ترس» که منجر به کنار گذاشته شدن او از پروژه‌ای بزرگ شد، نشان می‌دهد که چگونه مدیریت زندگی حرفه‌ای او از همان ابتدا در مسیری قرار گرفت که کنترلش از دستان خودش خارج بود.

با این حال، نقش «کلر بنت» در سریال قهرمانان او را به یک پدیده جهانی تبدیل کرد. در این دوران، او نماد دختری بود که قدرت‌های خارق‌العاده داشت، اما در زندگی واقعی، پنتی‌یر بیش از هر زمان دیگری در برابر فشار‌های سیستماتیک این صنعت آسیب‌پذیر بود.

نبرد خاموش با افسردگی و اعتیاد

دهه ۲۰ زندگی پنتی‌یر، دورانی بود که با موفقیت‌های حرفه‌ای در «نشویل» همراه شد، اما در پشت صحنه، او با چالشی سخت‌تر دست‌وپنج نرم می‌کرد. تولد دخترش «کایا» در سال ۲۰۱۴، دریچه‌ای به سوی افسردگی پس از زایمان گشود که زندگی او را زیرورو کرد. در فرهنگی که از بازیگران زن انتظار دارد همیشه «بی‌نقص» و «شاد» باشند، پنتی‌یر مجبور بود این درد عمیق را پشت نقابِ شخصیت «جولیت بارنز» پنهان کند.

او بعد‌ها در مصاحبه‌های متعدد از آن دوران به‌عنوان زمانی یاد کرد که احساس می‌کرد خودش را گم کرده است. اعتیاد به مواد مخدر و الکل، واکنشی بود به دردی که صدایی نداشت؛ تلاشی برای بی‌حس کردنِ فشاری که میان مسئولیت‌های مادرانه، انتظارات حرفه‌ای و سلامت روانِ در حال فروپاشی‌اش قرار گرفته بود.

 حضانت؛ تصمیمی که تا پایان او را دنبال کرد

یکی از دردناک‌ترین فصول زندگی او، رابطه با ولادیمیر کلیچکو، بوکسور مشهور سنگین‌وزن، و جدایی‌شان در سال ۲۰۱۸ بود. در اوج درگیری‌های پنتی‌یر با …