مردی حدودا پنجاه ساله را با خطوط عمیق نشسته بر پیشانی تصور کنید؛ مردی که روزگاری نه چندان دور، صاحب تشخص و ملزومات یک زندگی استاندارد بود. امروز، اما او در بین سالها دویدن، جز رمقی برای بقا، تقریبا همه چیز را باخته است.