اطلاعات
روزنامه اطلاعات در گزارشی نوشت:
در ادبیات اقتصادی رشد اقتصادی را به معنای افزایش ارزش کالاها و خدمات تنظیمشده با تورم در طول زمان تعریف می کنند. آمارشناسان بهطور متعارف، چنین رشدی را به صورت درصد افزایش تولید ناخالص داخلی حقیقی یا GDP می نامند.
بدین ترتیب منظور از «نرخ رشد اقتصادی» نرخ سالانهٔ رشد تولید ناخالص داخلی بین سالهای اول و آخر در یک بازهٔ زمانی است. این نرخ رشد، نشاندهندهٔ روند سطح متوسط تولید ناخالص داخلی در طول یک دوره خاص بوده و هرگونه نوسانات تولید ناخالص داخلی را در اطراف این روند نادیده میگیرد.
رشد اقتصادی یکی از مهمترین شاخصهایی است که توصیف کننده استانداردهای زندگی و تغییر در سطح زندگی مردمان یک کشوردر طول زمان است وهر قدر مقدار آن افزایش یابد یعنی میزان رفاه آن جامعه افزایش یافته است.
بدین ترتیب دستیابی به رشد اقتصادی پایدار یکی از مهمترین اهداف کشورها به شمار می رود وآنان درتلاشند با اجرای برنامه های موثر،این رشد راافزایش دهند وضمنا تثبیت کنند.
درکشور ما اما رشد اقتصادی در۲ شاخص افزایش وثبات، از وضعیت مناسبی برخوردار نیست به گونه ای که طی سال های اخیر حتی کشور رشد منفی اقتصادی را تجربه کرده و این چنین است که عبدالناصر همتی، رئیس کل بانک مرکزی اخیرا از نصف شدن درآمد سرانه ایرانیان خبر داده است.
او با استناد به شاخص درآمد ناخالص داخلی واقعی (GDI) اعلام کرد: درآمد واقعی سرانه کشور بر پایه قیمتهای ثابت سال ۱۴۰۰، از حدود ۱۴۱ میلیون تومان در سال ۱۳۹۰ به حدود ۷۵ میلیون تومان در سال ۱۴۰۳ کاهش یافته؛ موضوعی که به معنای تقریباً نصف شدن درآمد واقعی هر ایرانی طی ۱۳ سال و بازگشت سطح رفاه به دهه ۱۳۷۰ است.
این آمار تلخ اما واقعی نشان می دهد دستیابی به رشد اقتصادی پایدارچقدر برای کشور اهمیت دارد و تا چه اندازه در کاهش رنج های مردم ایران موثر است.
با این حال پرسشهای اصلی این است که الزامات وپیش نیازهای تحقق رشد اقتصادی پایدار چیست وچه اقدامات وسیاست هایی باید دراین راستا توسط حاکمیت انجام شود؟
دو کارشناس اقتصادی در گفتگو با روزنامه اطلاعات به این پرسش ها پاسخ داده اند.
کاهش تورم وافزایش سرمایه گذاری خارجی
