خاطره خادمی در گفتوگو با ایسنا درباره تأثیر گسترش هوش مصنوعی بر فرایند آموزش و یادگیری دانشآموزان و دانشجویان، اظهار کرد: یکی از مهمترین تأثیرات هوش مصنوعی این است که یادگیری را از حالت یکسان برای همه، به سمت یادگیری شخصیسازیشده برده است. در شرایط جدید، دانشآموز یا دانشجو میتواند متناسب با سطح علمی خود، توضیح، تمرین و بازخورد دریافت کند. از سوی دیگر، سرعت دسترسی به اطلاعات و امکان پرسیدن سؤالهای متوالی نیز بسیار بیشتر شده است، اما چالش اصلی این است که این سرعت جای «یادگیری عمیق» را نگیرد و فرد صرفاً به دریافت پاسخهای سریع عادت نکند.
خادمی درباره اینکه آیا استفاده از هوش مصنوعی موجب افزایش کیفیت یادگیری میشود یا میتواند به وابستگی دانشآموزان و دانشجویان منجر شود، بیان کرد: هر دو حالت ممکن است اتفاق بیفتد. اگر هوش مصنوعی به عنوان یک ابزار کمکی برای توضیح مفاهیم، تمرین، دریافت بازخورد و پیدا کردن نقاط ضعف مورد استفاده قرار گیرد، میتواند کیفیت یادگیری را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. در مقابل، اگر دانشآموز هر مسئلهای را بدون اینکه تلاش اولیه خود را انجام دهد، مستقیماً به هوش مصنوعی بسپارد، به مرور ممکن است مهارت حل مسئله و استقلال فکری او تضعیف شود. بنابراین مسئله اصلی، خود فناوری نیست، بلکه «الگوی استفاده» از فناوری است.
این مدرس دانشگاه با بیان اینکه استفاده از هوش مصنوعی در محیطهای آموزشی بیشتر از آنکه نیازمند محدودیت باشد، به مدیریت نیاز دارد، گفت: ممنوع کردن کامل هوش مصنوعی در شرایطی که این فناوری وارد زندگی روزمره و محیط کار شده، چندان واقعبینانه نیست؛ آنچه بیش از هر چیز به آن نیاز داریم، «سواد هوش مصنوعی» است. دانشآموز باید بداند چه زمانی از هوش مصنوعی استفاده کند، چگونه سؤال درست بپرسد، چگونه پاسخهای دریافتشده را ارزیابی کند و چگونه خطاهای احتمالی سیستم را تشخیص دهد.
خادمی درباره آینده نقش معلمان و استادان در عصر هوش مصنوعی نیز اظهار کرد: به نظر نمیرسد هوش مصنوعی بتواند جایگزین کامل معلم یا استاد شود، اما بدون تردید نقش آنها را تغییر خواهد داد. انتقال اطلاعات تنها یکی از وظایف معلم است و هوش مصنوعی میتواند در این بخش عملکرد بسیار قدرتمندی داشته باشد، اما آموزش تنها به انتقال اطلاعات محدود …
