سیدحسین سیدموسوی در گفتوگو با ایسنا درباره امکان عمومیسازی دانش و نقش دانشگاهیان در ارتقای آگاهی عمومی، اظهار کرد: به اعتقاد من اساسا نمیتوان برای همه علوم جایگاهی یکسان در حوزه «علم عمومی» قائل شد، زیرا استعدادها و تواناییهای انسانها با یکدیگر متفاوت است و هر فرد در حوزهای خاص توانایی و علاقه بیشتری دارد.
وی ادامه داد: برخی افراد استعداد فعالیت در حوزه ادبیات را دارند، برخی به پزشکی، مهندسی، کشاورزی، روانشناسی، جامعهشناسی، فلسفه، فقه، اصول یا سایر رشتههای تخصصی گرایش پیدا میکنند. هر یک از این علوم نیز دارای مقدمات و پیشنیازهایی هستند که بدون طی کردن آنها، دستیابی به مباحث تخصصی و نتایج عمیق آن علم امکانپذیر نیست.
این استاد فلسفه با اشاره به اینکه علوم تخصصی بر پایه آموزشهای مرحلهای شکل میگیرند، اضافه کرد: در رشتههایی مانند ریاضیات، فیزیک، شیمی و سایر علوم پایه، مباحث به اندازهای تخصصی هستند، که نمیتوان آنها را به شکلی کاملاً ساده و عمومی در اختیار همه افراد جامعه قرار داد. البته این به معنای بیفایده بودن اطلاعرسانی درباره این علوم نیست، بلکه باید میان خود دانش تخصصی و نتایج و کاربردهای آن تفاوت قائل شد.
سیدموسوی خاطرنشان کرد: به عنوان مثال، لزومی ندارد عموم مردم جزئیات پیچیده دانش هستهای یا مباحث تخصصی جراحی چشم را بدانند، اما میتوان آثار، فواید، کاربردها و نقش این علوم را در زندگی روزمره برای آنها توضیح داد. در واقع آنچه قابلیت انتقال عمومی دارد، بیشتر پیامدها و دستاوردهای علوم است تا مباحث فنی و تخصصی آنها.
وی با بیان اینکه در علوم انسانی شرایط متفاوت است، بیان کرد: در حوزههایی مانند فلسفه، روانشناسی، جامعهشناسی و حتی اقتصاد، امکان سادهسازی مفاهیم و ارائه آنها در سطوح مختلف وجود دارد و به همین دلیل این علوم ظرفیت بیشتری برای ارتباط با عموم جامعه دارند.
این استاد فلسفه ادامه داد: امروزه شاهد هستیم که برخی استادان علوم انسانی، مباحث تخصصی را در سطوح مقدماتی، متوسط و پیشرفته تدوین و ارائه میکنند. بهویژه در حوزه فلسفه، تلاشهای ارزشمندی برای آموزش عمومی صورت گرفته و حتی موضوع «فلسفه برای کودکان» نیز طی سالهای …
