به گزارش ایسنا، یک رسانه انگلیسی در گزارشی میدانی از ایران، در حالی که از عمق انزجار عمومی از جنایت جنگی در مدرسه «شجره طیبه» میناب روایت میکند، اذعان داشته که تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل، برخلاف محاسبات کاخ سفید، به تقویت همبستگی ملی در ایران منجر شده است.
«نوال المغافی» خبرنگار ارشد بیبیسی در مطلبی که در روزنامه گاردین منتشر شد، با سفری زمینی به قلب مناطق زخمخورده ایران از جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی، تصویری از ویرانی، داغدیدگی و در عین حال مقاومت و اتحاد ایرانیان را ترسیم کرده است. نقطه کانونی این روایت، شهر میناب در جنوب ایران است که به نماد جنایات جنگی ائتلاف آمریکایی-اسرائیلی تبدیل شده است.
دفتر مشق «مهیا» در میان آوار
در صریحترین بخش این گزارش، به فاجعه انسانی ناشی از حمله جنایتکارانه به دبستان «شجره طیبه» اشاره میشود. بر اساس این گزارش، در اولین روز تجاوز نظامی، یک فروند موشک تاماهاوکِ آمریکا به این مدرسه اصابت کرد. گزارشگر گاردین تصریح میکند درحالیکه پنج ماه از آن جنایت میگذرد، بیلهای مکانیکی همچنان در حال آواربرداری و یافتن بقایای پیکر یک دانشآموز دیگر از زیر خروارها خاک و بتن هستند. تصویری از داخل یک کلاس ویرانه مدرسه شجره طیبه میناب
گزارش گاردین، آمار رسمی ۱۵۶ شهید که ۱۲۰ نفر آنها کودک بودند را بازتاب میدهد. خبرنگار در میان آوار، دفتر مشق «مهیا سالاری»، دختر ۸ سالهای را مییابد که خطوط منظم مشقهایش هنوز سالم مانده است. مهیا به همراه برادرش و مادرشان که برای بردن آنها آمده بود، در این حمله به شهادت رسیدند.
امینه نادمی، کسی که ۶ سال به عنوان معلم کلاس اول دبستان در مدرسه شجره طیبه خدمت کرده به خبرنگار گاردین میگوید: «اینجا دیگر مدرسه نیست؛ تنها دیوارهایی است که بوی مرگ، اندوه و خون میدهد.» گفتگوی خبرنگار گاردین با امینه نادمی
او به یاد میآورد که چطور والدین با پای برهنه به سمت مدرسه دوان دوان میآمدند و میگوید: «فکر میکردم همه فرار کردهاند. نمیدانستم که زیر آور مدفون شدند.» امینه نادمی، معلم مدرسه شجره طیبه میناب
رضا بشارتی، امدادگر هلال احمر نیز که در روز وقوع حمله به محل آمده بود، تصریح میکند: «هنوز آن لحظه حتی همین الان جلوی چشمم است و همه چیز …
