شیما عباسیزاده
«همه چیز خیلی سریع اتفاق افتاد؛ از نوشتن یک گزارش ساده و سنتی با ذهن مبتدی اما کنجکاوِ یک خبرنگار در سالهای دور درباره نحوه استخراج نفت یک سایت بهرهبرداری از چاههای مناطق نفت خیز جنوب در یک صفحه تحت وب تولید شده در نرم افزار تحریریه خبر با ضبط صدای مصاحبه شونده توسط یک واکمن قدیمی و پیاده سازی آن که گاهی یک شبانه روز طول می کشید؛ آغاز شد.
تا میانه مسیر که به دنیای ارتباطات سازمانی گره خورده اما اینبار و اخیرا نوشتن گزارشات تحقیقی و تحلیلی برای توسعه انرژیهای تجدیدپذیر در ایران را اما با دستیاری هوش مصنوعی(AI) به پایان رساندهام.
آینده حرفه کاریام به عنوان خبرنگار خیلی سریع در حال تغییر است؛ زمان، مجال نمیدهد و با انبوهی از دیتاهای تولید شده با هوش مصنوعی و شخصیسازی شده توسط انسان رسانهها در گذار از نویسندگی تحت وب تا تلاش برای پا گذاشتن به دنیای ساختن انمیشین های لگویی با (AI) در میانه جنگ رسانه ابر قدرت ها با یکی از قدیمی ترین تمدن های بشری ساکن در جهان؛ یعنی ایران جانمان قدم برداشته ام.
گاهی بسیار فرسایشی میشود؛ از پاسخ به مدیر تحریریه که دستوراتش را با هوش مصنوعی(CHATGPT) میدهد تا رقابت با هوش برای اینکه ثابت کنم هنوز هم یک خبرنگارم و میتوانم تعاملیتر از او با مخاطبم ارتباط برقرار کرده و با کسب اعتماد، اقناع، همدلی و اعتبار محتوایم، مخاطبم را با خود همراه کنم.
همیشه همین اندازه برای روزنامهنگاران جهان و ایران، نوشتن در لبه تکنولوژی سخت بوده و با مقاومتهایی در میان غول های رسانه ای جهان همچون والاستریت ژورنال و آسوشیتدپرس همراه شده اما تکنولوژی های نوین را پذیرفته و با آن ادغام شدهاند تا اکنون که بسیاری از رسانهها (مانند والاستریت ژورنال و آسوشیتدپرس) به جای مبارزه حقوقی، به سمت قراردادهای مالی با شرکتهای هوش مصنوعی رفتهاند تا در ازای دریافت هزینه، اجازه آموزش مدلها با دادههای خود را بدهند؛ این حرکتی است که برخی آن را «تلاش برای بقا از طریق واگذاری پیشدستانه» مینامند.
و یا با ظهور ویژگیهایی مانند AI Overviews گوگل، کاربران پاسخهای خود را مستقیماً در صفحه جستجو دریافت میکنند و دیگر نیازی به کلیک بر روی لینکهای خبری ندارند که این امر باعث سقوط شدید ترافیک …
