نتایج تحلیل گستردهای نشان داد ورزش با هدف تفریح و اوقات فراغت، با کاهش خطر زوال عقل ارتباط دارد، در حالی که فعالیت بدنی سنگین در محیط کار با افزایش این خطر مرتبط است.
نتایج پژوهش کنونی دانشمندان دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بر اساس اطلاعات بیش از ۴.۲ میلیون نفر نشان میدهد محیط و شرایطی که فعالیت بدنی در آن انجام میشود، ممکن است برای سلامت طولانیمدت مغز اهمیت داشته باشد.
زوال عقل بر حافظه، قدرت استدلال و توانایی انجام فعالیتهای عادی روزمره تاثیر میگذارد و بیماری آلزایمر، عامل بیشتر موارد زوال عقل است، هرچند بیماریهای مختلف و انواع آسیبهای مغزی نیز میتوانند به زوال عقل منجر شوند.
در حال حاضر، هیچ راه قطعی برای پیشگیری از زوال عقل وجود ندارد، با این حال، پژوهشگران عوامل متعددی ازجمله سیگار کشیدن، فشار خون بالا، دیابت، انزوای اجتماعی و کمبود فعالیت بدنی را شناسایی کردهاند که ممکن است بر خطر ابتلا تاثیر بگذارند.
تصور میشود ورزش از چند طریق به سلامت مغز کمک میکند. سلامت بهتر قلب و عروق خونی میتواند جریان خون به مغز را بهبود ببخشد و فعالیت بدنی منظم نیز به کنترل وزن، فشار خون و قند خون کمک میکند اما اینکه صرفا بگوییم «فعالیت بدنی برای سلامت مفید است»، پرسش مهمی را بیپاسخ میگذارد؛ «آیا ساعتها انجام کار فیزیکی سنگین، همان فواید پیادهروی سریع، شنا یا ورزش کردن بعد از ساعات کاری را دارد؟».
پژوهشگران برای بررسی این موضوع، ۷۴ مطالعه همگروهی و مورد-شاهدی را از ۳۰ کشور بررسی کردند. این مطالعات در مجموع بزرگسالان ۴۵ تا ۹۳ ساله را شامل میشدند و شرکتکنندگان معمولا حدود ۱۰ سال تحت پیگیری قرار گرفته بودند.
پژوهشگران بهجای آنکه تمام فعالیتهای بدنی را در قالب یک شاخص واحد بررسی کنند، فعالیتها را بر اساس محل انجام آنها تفکیک کردند. فعالیت ورزشی در اوقات فراغت، فعالیت مرتبط با شغل، فعالیتهای خانگی و رفتوآمد فعال مانند پیادهروی یا دوچرخهسواری، بهطور جداگانه بررسی شدند.
قویترین یافته مربوط به فعالیت بدنی در اوقات فراغت بود؛ افرادی که میزان بیشتری ورزش تفریحی انجام میدادند، در مقایسه با کمتحرکترین افراد، ۲۴ درصد کمتر در معرض خطر زوال عقل قرار داشتند. البته این ارتباط نامحدود نبود و با افزایش …
