آزاده دفاع مقدس: آنچه در اسارت به ما آرامش می‌داد، یاد خدا بود

محمدصالح یوسفی سه‌شنبه ۲۷ مرداد در آیین دیدار و تجلیل آزادگان دوران دفاع مقدس که به همت معاونت فرهنگی جهاددانشگاهی همدان برگزار شد، با بیان اینکه در کشوری زندگی می‌کنیم که به قول امام راحل، کشور امام زمانی و شیعه اثنی‌عشری است، اظهار کرد: ما در دوران اسارت یک مثلث داشتیم که یک ضلع آن خدا، ضلع دیگر قرآن و ضلع سوم ائمه اطهار(ع) بود و همین ارتباط با خدا و اهل بیت(ع) به ما کمک می‌کرد سختی‌های اسارت را تحمل کنیم.

یوسفی با تشریح شرایط دشوار اسرای ایرانی در اردوگاه‌های عراق، افزود: گاهی حدود ۷۰ نفر در یک آسایشگاه نگهداری می‌شدند و از ساعت چهار بعدازظهر تا حدود ۹ یا ۱۰ صبح روز بعد در همان فضای محدود بودند. امکانات بهداشتی بسیار محدود بود و همین مسأله، به‌ویژه برای کسانی که به رعایت مسائل شرعی و بهداشتی پایبند بودند، شرایط بسیار سختی ایجاد می‌کرد.

این آزاده دفاع مقدس ادامه داد: در چنین شرایطی، بعثی‌ها نیز با ورود ناگهانی به آسایشگاه و ضرب‌وشتم اسرا، فشار مضاعفی به آنها وارد می‌کردند. گاهی با کابل و باتوم آنقدر اسرا را می‌زدند که برخی از بچه‌ها از هوش می‌رفتند.

یوسفی با اشاره به ایثار اسرای ایرانی در دوران اسارت گفت: نکته مهم این بود که حتی در حین شکنجه نیز بچه‌های ایرانی به فکر یکدیگر بودند. کسانی‌که از نظر جسمی قوی‌تر بودند، تلاش می‌کردند هنگام ضرب‌وشتم خودشان را سپر افراد ضعیف‌تر کنند. این ایثار و شجاعت در اسارت به‌خوبی خودش را نشان می‌داد.

وی بیان کرد: بسیاری از ما سن کمی داشتیم و نوجوان بودیم بنابراین بچه‌های قوی‌تر تلاش می‌کردند بیشتر آسیب ببینند تا فشار کمتری به افراد ضعیف‌تر وارد شود و همین روحیه همدلی و فداکاری یکی از عواملی بود که به ما کمک می‌کرد شرایط سخت اسارت را تحمل کنیم.

این آزاده دفاع مقدس با اشاره به وضعیت روحی اسرای ایرانی در مقایسه با اسرای جنگ‌های دیگر، گفت: اگر درباره اسرای جنگ جهانی دوم مطالعه کنیم، گزارش‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد اسرا با گذشت زمان در اردوگاه‌ها ضعیف‌تر، ناامیدتر و از نظر روحی آسیب‌پذیرتر می‌شدند اما وضعیت اسرای ایرانی متفاوت بود و هرچه صلیب سرخ به اردوگاه‌ها می‌آمد، با اسرایی شادتر و امیدوارتر مواجه می‌شد.

وی عامل اصلی این امیدواری را اعتقادات دینی و ارتباط میان اسرا دانست و یادآور …