به گزارش ایسنا، تیم فوتبال سپاهان در هفته سوم رقابتهای لیگ برتر با دو گل برابر استقلال شکست خورد؛ شکستی که پس از باخت هفته دوم مقابل تراکتور رقم خورد تا طلاییپوشان فصل را با دو شکست در سه بازی آغاز کنند. مرور نتایج سپاهان در بازیهای بزرگ طی دو فصل اخیر نیز نشان میدهد این شکستها اتفاقی و مقطعی نیستند. سپاهان در فصل گذشته هر دو دیدار رفت و برگشت برابر پرسپولیس و تراکتور را واگذار کرد و در بازی رفت مقابل استقلال نیز شکست خورد.
این نتایج یک سؤال جدی را پیش روی سپاهان قرار میدهد: آیا این تیم برای بازی مقابل مدعیان، برنامهای متفاوت و مشخص دارد یا قرار است همان فوتبال همیشگی خود را در مسابقاتی با سطح و فشار متفاوت تکرار کند؟ در لیگ برتر، قهرمانی فقط با شکست دادن تیمهای پایینتر جدول به دست نمیآید. باتوجه به در اولویت بودن نتایج بازیهای رو در رو در رتبهبندی تیمها، امتیازات رو در رو مقابل مدعیان، همان جایی است که فاصله تیمهای مدعی از یکدیگر را شکل میدهد و سپاهان در این بخش، طی فصلهای اخیر کارنامه قابل قبولی نداشته است.
سپاهان در فصل نقلوانتقالات عباس حبیبی، کسری طاهری، یاسین جرجانی، امیررضا جدی، آرمین سهرابیان، رضا جعفری، مهدی مهدوی، غلامرضا ثابتایمانی، امیرحسین جلالیوند و سعید واسعی را به خدمت گرفت. سوال اصلی این است که این بازیکنان تا چه اندازه متناسب با نیازهای واقعی سپاهان جذب شدهاند؟
از پیش از آغاز فصل مشخص بود که ریکاردو آلوز برای چندین هفته قادر به همراهی سپاهان نخواهد بود. با این حال، در ترکیب این تیم هنوز جای خالی بازیکنی که بتواند در میانه زمین بخشی از وظایف و اثرگذاری آلوز را بر عهده بگیرد، به چشم میآید. در مسابقهای مانند دیدار با استقلال، زمانی که جریان بازی از کنترل سپاهان خارج میشود، تیم به بازیکنی نیاز دارد که بتواند با یک پاس، یک حرکت یا یک تصمیم متفاوت، ریتم مسابقه را تغییر دهد. این همان چیزی است که در ترکیب فعلی طلاییپوشان کمتر دیده میشود.
مشکل تنها به خط میانی محدود نیست. سپاهان در دو بازی بزرگ برابر تراکتور و استقلال در خط دفاع نیز با مشکلاتی مواجه شد و مهاجمان باکیفیت حریف توانستند برای این تیم دردسرساز شوند. در خط حمله نیز جای خالی مهاجمی که بتواند از موقعیتهای …
