به گزارش ایسنا، این بخشی از صحبتهای حسین محسنی درباره برخی از شائبههایی است که در زمینه برگزاری «حراج تهران» مطرح میشود. او بحث پولشویی را رد میکند، از مشخص بودن سازوکارهای حراج و جواب پس دادن آن به نهادهای مالیاتی میگوید و تاکید دارد که اعلام عمومی نشدن نام خریداران قانونی است و در هیچیک از حراجهای معتبر جهان، از جمله در ایران، الزام یا رویهای برای اعلام عمومی نام خریداران وجود ندارد.
در این میان، «حراج تهران» به عنوان بازار اصلی حراج آثار هنرهای تجسمی بزرگترین مرکز خرید و فروش آثار هنری در ایران محسوب میشود که پرسشهایی درباره چگونگی برگزاری آن مطرح است. در گفتوگوی ایسنا با حسین محسنی - گالریدار و دبیر انجمن صنفی نگارخانههای تهران - تلاش شده به برخی از این پرسشها پاسخ داده شود.
مشروح این گفتوگو را در ادامه میخوانید:
نسبت دادن پولشویی به حراج تهران بیمورد است
- یکی از انتقادهایی که در سالهای اخیر به «حراج تهران» وارد شده، اعلام نشدن نام خریداران آثار است. برخی معتقدند این موضوع شفافیت را کاهش میدهد و ابهاماتی را درباره سرنوشت آثار ایجاد میکند. با توجه به تجربه شما در حوزه گالریداری و آشنایی با سازوکار حراجهای بینالمللی، آیا این رویه در حراجهای جهانی نیز وجود دارد و این مطالبه منتقدان را تا چه اندازه بجا میدانید؟
- واقعیت این است که مزایده هنری بخشی از بازار هنر است که به دلیل ارقام قابلتوجه معاملات، حساسیت بیشتری نسبت به آن وجود دارد. در حالی که میتوان این رویداد را یک موفقیت یا اتفاق مثبت برای هنر کشور دانست، گاهی از زاویهای دیگر به آن نگاه میشود و موضوعاتی مانند تجمل یا پولشویی به آن نسبت داده میشود. در حالی که حتی اگر چنین مباحثی در برخی نقاط دنیا مطرح باشد، در ایران اساساً استانداردها و سازوکارهای مرتبط با چنین موضوعاتی وجود ندارد.
هر خریدار، مانند خرید هر کالای دیگری، از حق حفظ اطلاعات شخصی خود برخوردار است و اینکه اطلاعات او به صورت عمومی منتشر شود یا خیر، به حقوق فردی او مربوط میشود. البته فروشنده موظف است اطلاعات خریدار را در اختیار مراجع ذیربط، از جمله مراجع مالیاتی و قانونی، قرار دهد.
حراج نیز یک رقابت است که افراد برای خرید یک اثر هنری …
