سعید رومانی در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به دستهبندی نظامهای آموزشی اظهار کرد: نظامهای آموزشی به طور کلی در سه گروه دانشآموزمحور، معلممحور و محتوامحور قرار میگیرند. در نظام دانشآموزمحور، برنامهریزی آموزشی بر اساس استعدادها، علایق و توانمندیهای فردی دانشآموزان انجام میشود، اما در نظام محتوامحور که آموزش و پرورش ایران بیشتر به آن نزدیک است، محور اصلی ارائه محتوای از پیش تعیینشده است.
وی افزود: در چنین ساختاری، معلم موظف است محتوای مشخصی را به دانشآموز منتقل کند و دانشآموز نیز عمدتاً به حفظ و تکرار همان مطالب برای موفقیت در آزمونها و ارزشیابیها میپردازد؛ در حالی که هدف اصلی آموزش باید ایجاد فهم عمیق، پرورش خلاقیت و تقویت توانایی حل مسئله باشد.
این عضو هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان لرستان ادامه داد: رویکرد محتوامحور موجب میشود بسیاری از استعدادها و علایق دانشآموزان آنگونه که باید شناسایی و شکوفا نشوند. یک محتوای آموزشی یکسان ممکن است با تواناییهای گروهی از دانشآموزان هماهنگ باشد، اما نمیتواند پاسخگوی تفاوتهای فردی و ظرفیتهای متنوع همه دانشآموزان باشد. …
