در سال ۱۹۳۶، فیتزجرالد، ۱۱ سال پس از انتشار رمان «گتسبی» در بدترین شرایط خود قرار داشت. همسرش زلدا، بهعنوان بیمار روانی در بیمارستانی در کارولینای شمالی بستری بود و خودش در هتلی در همان نزدیکی اقامت داشت. فیتزجرالد در آن زمان مشکل مالی داشت و در آن تابستان، شانهاش در استخر هتل شکست؛ او همچنین با تپانچه در هتل محل اقامت خوت شلیک کرد که برخی آن را تهدید به خودکشی تعبیر کردند. این احتمالا فقط یک شایعه بود، اما طبق گزارشها، فیتزجرالد پس از انتشار گزارشی در روزنامهای که وضعیت روانی شکننده او را پس از حادثه تیراندازی با اسلحه توصیف میکرد، به خودکشی تمایل پیدا کرد.
به دلیل همه اینها، هتل دستور داد که یک پرستار از فیتزجرالد مراقبت کند. آن پرستار دوروتی ریچاردسون بود و فیتزجرالد در دوران نقاهت برای او فهرستی برای مطالعه نوشت؛ او در بالای فهرست، نوشت: «اینها کتابهایی هستند که اسکات فکر میکرد، خواندن آنها الزامی است.» …
