محمد قاسمی سیانی در گفتوگو با ایسنا، ضمن تبریک هفته دولت درباره الگوی بومی محرومیتزدایی جهاددانشگاهی اظهار کرد: مسئله اصلی در این الگو این است که چگونه محرومیت را از مجموعهای از پروژههای پراکنده عمرانی یا خدماتی به یک فرایند یکپارچه برای توسعه پایدار و توانمندسازی جوامع محلی تبدیل کنیم.
وی افزود: این الگو حاصل بررسی دهها تجربه ملی و عملیاتی در مناطق محروم استانهای سیستان و بلوچستان، کرمان، هرمزگان و ایلام و همچنین حدود سه دهه تجربه پژوهشی، آموزشی و میدانی جهاددانشگاهی در حوزههایی مانند توسعه روستایی، اشتغال، آموزش، سلامت و فناوری است.
قاسمی سیانی ادامه داد: قرار است این الگو بهصورت آزمایشی در چهار منطقه محروم اجرا شود تا نقاط قوت و ضعف آن مشخص شود و بتوانیم به یک الگوی بومی، عملیاتی و قابل اجرا در مناطق مختلف کشور دست پیدا کنیم.
حرکت از حل مشکل به حل مسئله در محرومیتزدایی
مدیر مرکز ملی پیشرفت، آبادانی و محرومیتزدایی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاددانشگاهی با اشاره به تفاوتهای این الگو با برخی الگوهای موجود، گفت: یکی از تفاوتهای اساسی، حرکت از حل مشکل یا اجرای پروژه به سمت حل مسئله است. در بسیاری از برنامههای محرومیتزدایی، دستگاهها هرکدام یک خدمت یا پروژه مشخص ارائه میکنند یا به دنبال حل یک مشکل مقطعی در مناطق محروم هستند؛ اما این مدل میخواهد ابتدا مسئله و زنجیره علل محرومیت در یک جامعه محلی را شناسایی و سپس برنامه مداخله را طراحی کند تا اقدامات موردی و مقطعی نباشند.
وی با بیان اینکه تغییر رویکرد از کمکرسانی به توانمندسازی از دیگر ویژگیهای این الگوست، تصریح کرد: هدف صرفاً رساندن منابع به یک منطقه محروم نیست؛ بلکه باید ظرفیتهای اقتصادی، اجتماعی و انسانی همان منطقه فعال شود تا وابستگی به منابع دولتی کاهش پیدا کند و از ظرفیتهای درون محلات و مناطق محروم برای توانمندسازی جوامع استفاده شود.
قاسمی سیانی ادامه داد: بنابراین شناسایی نیازها در گام نخست و استفاده از ظرفیتهای درون مناطق در گام دوم محرومیتزدایی قرار دارد و تمامی این مراحل نیز با مشارکت مردم مناطق محروم انجام خواهد شد.
نسخه واحد برای همه مناطق محروم تجویز نمیکنیم …
