به گزارش ایسنا، آلودگی پلاستیکی یکی از مشکلات مهم جهان امروز است. بطریهای نوشیدنی، بستهبندیها و بسیاری از کالاهای مصرفی پس از استفاده دور ریخته میشوند و ممکن است مدتهای طولانی در محیط باقی بمانند. در میان انواع پلاستیک، مادهای به نام پلیاتیلن ترفتالات یا «PET» کاربرد فراوانی دارد و اغلب در ساخت بطریهای آب و نوشابه به کار میرود. این ماده سرشار از کربن است؛ همان عنصری که در ساختار بسیاری از مواد غذایی نیز وجود دارد. بنابراین، پژوهشگران به این فکر افتادهاند که آیا میتوان کربن موجود در پلاستیک را با روشی کنترلشده به مواد مفیدتر تبدیل کرد یا نه.
از سوی دیگر، نگرانی درباره امنیت غذایی در حال افزایش است. با رشد جمعیت، تقاضای جهانی برای غذا تا سال ۲۰۵۰ میتواند بین ۳۵ تا ۵۶ درصد افزایش یابد و بخش قابل توجهی از مردم جهان در معرض گرسنگی قرار گیرند. تأمین غذا در موقعیتهایی مانند مناطق آسیبدیده از بلایای طبیعی، محیطهای محدود زیر دریایی یا سفرهای فضایی دوردست نیز دشوارتر است؛ زیرا دسترسی به زمین کشاورزی، آب، مواد اولیه و زنجیره حملونقل ممکن است محدود باشد. از این رو، یافتن راههایی برای تولید مواد خوراکی از منابع موجود و پسماندها اهمیت زیادی دارد.
در همین زمینه، محققان دانشگاه جنوب ایلینوی در کربوندیل آمریکا، پژوهشی را برای تبدیل پلاستیک و پسماندهای کشاورزی به مواد خوراکی انجام دادهاند. این کار در چارچوب پروژهای با هدایت ناسا انجام شده است که هدف آن طراحی روشهایی برای تولید غذا در محیطهای کممنبع، بهویژه در مأموریتهای اعماق فضا، بوده است.
پژوهشگران ابتدا پلاستیک PET، ساقه و برگ دورریختهشده گیاه ذرت و دیگر مواد زیستی را وارد فرایندی کردند که «حلسازی گرمابی اکسایشی» نام دارد. در این روش، آب و اکسیژن در دما و فشار بالا به کار میروند تا مواد مقاوم به قطعات کوچکتر و قابل استفاده برای میکروبها تبدیل شوند. سپس این قطعات به مخمرهای برنامهریزیشده داده شد. مخمرها موجودات ریز و تکسلولی هستند که در نانپزی نیز کاربرد دارند و میتوان آنها را برای ساخت مواد مشخصی آموزش یا برنامهریزی زیستی کرد. این مخمرها قطعات حاصل را به پروتئین، چربی و اسیدهای گوناگون تبدیل کردند. در پایان، پژوهشگران فیبر، نشاسته و شیرینکننده به مخلوط افزودند …
