احد فرامرز قراملکی عصر روز گذشته، در آیین رونمایی از کتاب «حسین، زبانی دیگر»، که در نگارخانه رضوان برگزار شد، اظهار کرد: این اثر با نگاهی نو به واقعه عاشورا در بستر زمان، تلاش میکند حجاب جهل را از چهره حقیقت بردارد و پرده از نقشآفرینی کسانی کنار بزند که در به صلیب کشیدن خورشید حقیقت سهم داشتند. شاعر در این کتاب میکوشد روایتهای تحریفشده از حقیقت رمزناک امام حسین(ع) را آشکار کند.
وی با اشاره به عنوان کتاب، ادامه داد: نخستین پرسشی که با دیدن عنوان اثر به ذهن میرسد این است که مراد از «زبانی دیگر» چیست، در کتابهایی که درباره زبانهای همزمان در ارتباط انسانی نوشته شده، از زبان شفاهی، زبان بدن، زبان سکوت، زبان محیط و دیگر گونههای ارتباطی سخن گفته میشود، اما هنگامی که از خود بپرسید زبان امام حسین(ع) کدامیک از این زبانهاست، پاسخی در این تقسیمبندی یافت نخواهد شد.
رئیس بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی اضافه کرد: به نظر میرسد این کتاب اساساً درباره زبان امام حسین(ع) نیست، بلکه درباره امام حسین(ع) به مثابه یک زبان است، زبانی که مؤلف از آن با عنوان «زبان دیگر» یاد میکند. گویی همه زبانهای شناختهشده، زبان نخست هستند و حقیقت حسینی، زبان دیگری است که در سطحی فراتر از آنها قرار دارد.
قراملکی با اشاره به نمونههایی از متن کتاب، بیان کرد: شاعر گاه از زبان رنگها و گاه از زبان سکوت سخن میگوید، اما مقصود او صرفاً سکوت در برابر سخن نیست. این سکوت، نمادی از شهادت است، سکوتی که در عین خاموشی، گویاترین زبان را دارد و همین پارادوکس، جلوهای از هنر و زیبایی متن را شکل میدهد.
وی خاطرنشان کرد: ساختار زبانی این اثر، ساختاری تو در تو و سرشار از نماد است. شاید در نگاه نخست تصور شود شاعر صرفاً تحت تأثیر فضای نمادگرایی و سمبولیسم روزگار خود بوده، اما موضوع فراتر از این است. شاعر در پی بیان حقیقتی است که تنها با زبان نماد و رمز میتوان به آن نزدیک شد.
رئیس بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی ادامه داد: حقیقت عاشورا دارای مراتبی است. بخشی از آن، همان لایه آشکاری است که در سنت مقتلنویسی، شعر آیینی و پژوهشهای تاریخی و علمی درباره امام حسین(ع) بازتاب یافته و پژوهشگران طی دهههای گذشته به آن پرداختهاند، اما شاعر این اثر به دنبال …
