به گزارش ایسنا، رنگ در شهر فقط یک عنصر تزئینی نیست و میتواند بر شیوه دیدن، حس کردن و حتی استفاده مردم از فضاهای عمومی اثر بگذارد. انسان هنگام حضور در خیابان، میدان، پارک یا گذرهای شهری، پیش از آنکه بسیاری از جزئیات را بهصورت آگاهانه تحلیل کند، با تصویر کلی محیط روبهرو میشود و رنگ یکی از مهمترین بخشهای این تصویر است. به همین دلیل، رنگ میتواند به خواناتر شدن فضا، تمایز بخشهای مختلف شهر و حتی ایجاد حس آشنایی و تعلق کمک کند. در سالهای اخیر، استفاده از رنگهای اشباعشده، یعنی رنگهایی با شدت و خلوص بالا که بسیار جلب توجه میکنند، در طراحی فضاهای شهری بیشتر شده است. این رنگها به دلیل درخشش و قدرت دیداری خود، میتوانند پیامهای بصری را سریعتر منتقل کنند و محیط را از حالت یکنواخت بیرون آورند.
اهمیت پرداختن به این موضوع از آنجا بیشتر میشود که شهرهای امروز فقط محل عبور و مرور نیستند، بلکه بستری برای ارتباط اجتماعی، تجربه فرهنگی و شکلگیری هویت جمعی به شمار میروند. رنگهای اشباعشده در چنین فضایی میتوانند به برندسازی شهری، بازآفرینی فضاهای فرسوده، نمایش تنوع فرهنگی و تقویت تعاملات اجتماعی کمک کنند. با این حال، استفاده از این رنگها همیشه نتیجه مثبت ندارد. اگر به زمینه فرهنگی، تاریخی و اقلیمی هر مکان توجه نشود، ممکن است نتیجه کار به آشفتگی بصری، ناهماهنگی با بافت شهری یا از بین رفتن هویت محلی منجر شود. از همین رو، بررسی علمی این پدیده ضروری است تا روشن شود این رنگها در چه شرایطی میتوانند به بهبود کیفیت محیط شهری کمک کنند و در چه وضعیتی ممکن است به یک عامل مزاحم تبدیل شوند. این ضرورت بهویژه در شهرهای معاصر که با رقابت تصویری، رشد شبکههای اجتماعی و تغییر سلیقههای بصری روبهرو هستند، بیشتر احساس میشود.
در پژوهشی با همین محوریت، حمیدرضا شیبانی، محقق ارشد گروه شهرسازی دانشکده هنر و معماری دانشگاه شیراز، به همراه یک همکار دانشگاهی و با همراهی دانشگاه علم و هنر یزد، به بررسی نقش رنگهای پرشدت و خالص در طراحی فضاهای شهری امروز پرداختهاند و تلاش کردهاند نشان دهند که این رنگها چگونه میتوانند در گرافیک محیطی و معماری شهری، فراتر از زیبایی ظاهری، بر هویت، ادراک و ارتباطات اجتماعی اثر بگذارند.
روش انجام این تحقیق از نوع مروری و بر پایه …
