دکتر محمدحسن پیمانفر در گفت و گو با ایسنا، درباره عملکرد تیم فوتبال دانشگاه خوارزمی در هفدهمین المپیاد دانشگاههای کشور، با اشاره به جاماندن این تیم از صعود به جمع هشت تیم برتر، گفت: نتیجهای که در المپیاد به دست آوردیم با انتظاری که خودمان از تیم داشتیم فاصله داشت و از این بابت طبیعتاً راضی نیستیم. ما در مسابقات منطقهای عملکرد خوبی داشتیم و با کسب عنوان نایبقهرمانی توانستیم سهمیه حضور در المپیاد را پس از ۱۶ سال به دست بیاوریم. بنابراین با هدف و انگیزه زیادی وارد مسابقات کشوری شدیم، اما نتوانستیم کیفیتی را که در منطقه نشان داده بودیم تکرار کنیم.
وی در پاسخ به اینکه چه عواملی باعث شد تیم در المپیاد نتواند از گروه خود صعود کند و به جمع هشت تیم برتر راه پیدا کند، گفت: به نظرم مجموعهای از عوامل در نتیجه نهایی تأثیر داشت. مهمترین مسئله این بود که چند بازیکن اصلی که در مسابقات منطقهای در اختیار داشتیم، در المپیاد امکان همراهی تیم را پیدا نکردند. طبیعتاً وقتی بخشی از ترکیب اصلی تغییر میکند، هماهنگی و کیفیت تیم تحت تأثیر قرار میگیرد.
این عضو هیئت علمی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه خوارزمی، افزود: از طرف دیگر، فاصله بین مسابقات منطقهای و المپیاد بسیار کوتاه بود و ما عملاً فقط حدود یک هفته فرصت تمرین با تیم داشتیم. این زمان برای آمادهسازی بدنی، هماهنگی تاکتیکی و رسیدن به ترکیب ایدهآل زمان زیادی نبود.
پیمانفر در پاسخ به اینکه آیا کمبود زمان آمادهسازی را دلیل اصلی شکست میدانید، گفت: خیر. این موضوع یکی از عوامل بود، نمیخواهم شکست را با یک دلیل توجیه کنم. ما به عنوان کادر فنی باید شرایط موجود را مدیریت میکردیم و مسئولیت فنی نتایج را میپذیریم. اتفاقاً همین مسابقات نشان داد در چه بخشهایی نیاز به تقویت داریم. بهخصوص در مرکز زمین و خط حمله مشکلاتی داشتیم که باید برای آینده جدیتر روی آنها کار کنیم.
وی در پاسخ به اینکه آیا انتخاب سیستم اشتباه بود، گفت: من معتقد نیستم که مسئله اصلی سیستم بود. سیستمهای ۴-۱-۴-۱ و ۴-۲-۳-۱ هر دو در برنامه تاکتیکی ما قرار داشتند و بر اساس شرایط بازی از آنها استفاده کردیم. مشکل اصلی بیشتر به کیفیت اجرای تاکتیک، هماهنگی بازیکنان و شرایط موجود برمیگشت. یک سیستم زمانی موفق است که بازیکنان بتوانند وظایف خود …
