با آغاز کاوشهای علمی از سال ۱۳۷۳ در ۱۱ فصل کاری، سرانجام بقایای یک آتشکده باشکوه از دوره ساسانی، متعلق به دوران بهرام پنجم با قدمتی حدود ۱۵۰۰ سال، از دل خاک سر برآورد تا سندی دیگر بر غنای تاریخی این سرزمین افزوده شود.
یک پژوهشگر موزه، با اشاره به اهمیت تاریخی شهرستان درگز، تأکید کرد: این شهر با وجود قدمت بسیار زیاد و دارا بودن ظرفیتهای کمنظیر تاریخی، همچنان در حوزه گردشگری نیازمند توجه و حمایتهای ویژه است.
محمدرضا کارگر در گفت و گو با ایسنا با بیان اینکه در میان این جاذبهها، محوطه باستانی بندیان به عنوان یکی از مهمترین یافتههای دوره ساسانی، نقشی مهم در بازخوانی و شناخت تاریخ این منطقه ایفا میکند، خاطرنشان کرد: محوطه بندیان درگز یکی از محوطههای بسیار خوب است که با کشف این آثار بسیاری از واقعیتهای مبحوس دوران ساسانی برای ما روشن شد.
وی با اشاره به جایگاه درگز در جغرافیای تاریخی ایران، اظهار کرد: درگز که در شمال شرق جغرافیای کشور واقع شده از گذشته دارای اهمیت بوده و از دیرباز اهمیت استراتژیک داشته است.
جایگاه استراتژیک این خطه، در دوره ساسانی
وی دوره ساسانی را یکی از مهمترین دورههای تاریخ کشور دانست و بیان کرد: دوره ساسانی به عنوان آخرین سلسله تاریخی پیش از ورود اسلام به ایران با بیش از ۴۰۰ سال تداوم، دارای مرزهای بسیار گستردهای بود؛ هرچند پایتخت آن در تیسفون در نزدیکی بغداد امروز قرار داشت، اما منطقه درگز که فاصله بسیار زیادی هم با آن داشته به عنوان یکی از پایگاههای مهم برای حفاظت از مرزهای شرقی، نقشی مهم ایفا میکرد.
این پژوهشگر موزه با تأکید بر اهمیت مدیریت این منطقه افزود: به دلیل جایگاه استراتژیک این خطه، حاکمان و فرمانروایان درگز در دوره ساسانی، همواره از میان فرزندان پادشاهان یا منسوبان نزدیک به آنان انتخاب میشدند.
وی با اشاره به آثار به دست آمده از این کاوشها ادامه داد: هرچند نقش برجستههای گچی یافت شده در این محوطه به دلیل گذر زمان و فرسایش، ارتفاعی در حدود یک متر داشتند و کامل نیستند، اما همین میزان شواهد برای درک اهمیت و ظرافت هنری این نقشبرجستهها کفایت میکند.
کارگر با توصیف ساختار معماری این محوطه تصریح کرد: این مجموعه حدود ۱۰۰ متر وسعت دارد و دارای یک فضای مرکزی است که …
