به گزارش خبرگزاری مهر، «بزم اهریمن» روایتی چندلایه از سرکوبهای دوران استالین، سانسور، حافظه تاریخی و نقش ادبیات در مواجهه با استبداد است و بخشی از تاریخ فرهنگی آسیای میانه را از خلال داستان یک نویسنده بازخوانی میکند.
داستان رمان در سال ۱۹۳۸ و در دوره اوج سرکوبهای استالینی در اتحاد جماهیر شوروی میگذرد. «عبدالله قادری»، نویسنده ازبک، در شب سال نو از سوی پلیس مخفی شوروی بازداشت و به زندان تاشکند منتقل میشود.
او در شرایط بازداشت و برای گریز از فشارهای جسمی و روانی، در ذهن خود رمانی را که پیش از دستگیری مشغول نوشتن آن بوده، بازسازی میکند. این روایت در ادامه به داستان «آیخان»، شاعر و ملکهای، میپردازد که زندگیاش با کشمکشهای سیاسی، خیانت و تهدید دائمی مرگ گره خورده است.
با پیشرفت داستان، مرز میان واقعیت و خیال در ذهن عبدالله کمرنگ میشود و روایت گذشته و حال در هم میآمیزد. به این ترتیب، تجربه یک زندانی سیاسی، تاریخ منطقه و فرایند خلق یک اثر ادبی در ساختاری واحد به یکدیگر پیوند میخورند.
حمید اسماعیلوف در این رمان، موضوعاتی همچون سرکوب سیاسی، حافظه تاریخی، هویت فرهنگی و قدرت ادبیات را دنبال میکند و از فرایند نوشتن و تخیل بهعنوان راهی برای حفظ فردیت و مقابله با فراموشی بهره میگیرد.
«بزم اهریمن» همچنین از منظر ادبی به تاریخ کمتر روایتشده آسیای میانه میپردازد و با پیوند دادن تاریخ، اسطوره و روایت مدرن، …
