به گزارش خبرگزاری مهر، آیا میتوان با قدرت «روایت»، شخصیتی را که علم، مبارزه و مداومت را در هم تنیده بود، از غبار فراموشی بیرون کشید و به حافظه نسل امروز بازگرداند؟ این پرسش در نشست نقد و بررسی کتاب «من ربانی شیرازی هستم» که ۲۹ مردادماه در حاشیه نمایشگاه کتب تاریخ معاصر در باغ کتاب تهران برگزار شد، به یکی از محورهای اصلی گفتوگو تبدیل شد؛ نشستی که در آن فاطمه رحیمی، نویسنده کتاب، و اسماعیل بیدار، پژوهشگر تاریخ، درباره شیوه روایت زندگی آیتالله عبدالرحیم ربانی شیرازی، ابعاد مختلف شخصیت او، دشواریهای پژوهش درباره این چهره کمترشناختهشده و نسبت میان تاریخ و نیازهای امروز سخن گفتند.
فراتر از بازگویی اسناد؛ «نو روایت» از یک زندگی
فاطمه رحیمی در توضیح عنوان «نو روایت» که برای معرفی کتاب به کار رفته است، به تفاوت این اثر با روایتهای پیشین از زندگی آیتالله ربانی شیرازی اشاره کرد. به گفته او، پیش از این کتاب، مجموعهای از اسناد درباره ربانی شیرازی توسط مرکز اسناد منتشر شده و اثری دیگر نیز با رویکردی بیشتر گزارشی به زندگی او پرداخته است. هدف این کتاب، بازگویی همان مطالب به شکلی دیگر و افزودن روایتهایی تازه بوده است؛ روایتی که بتواند مخاطب امروز، بهویژه جوانان، را با خود همراه کند.
رحیمی تأکید کرد که مسئله برای او صرفاً انتقال اطلاعات تاریخی نبود؛ کتاب باید به گونهای نوشته میشد که مخاطب، پس از برداشتن آن از قفسه، به خواندن ادامه دهد و با شخصیت همراه شود. از همین منظر، «نو روایت» در این اثر بیشتر به معنای بازآفرینی شیوه روایت یک زندگی تاریخی است؛ روایتی داستانی که قرار نیست اصل مستندات را کنار بگذارد، بلکه میکوشد همان واقعیتها را در قالبی خواندنیتر عرضه کند.
عنوان «من ربانی شیرازی هستم» نیز از همین منطقِ فاصله میان شهرت یک نام و ناشناختهبودن چهره او شکل گرفته است. رحیمی توضیح داد که این عنوان از چند نقلقول خود آیتالله ربانی گرفته شده است. او در برخی موقعیتها، با وجود آنکه نامش میان مبارزان شناخته شده بود، برای افرادی که چهرهاش را نمیشناختند، خود را با همین عبارت معرفی میکرد. به این ترتیب، عنوان کتاب، اگرچه در نگاه نخست میتواند انتظار روایت اولشخص را ایجاد کند، در واقع از یک جمله واقعی در زندگی شخصیت وام گرفته شده و …
