خبرگزاری مهر، گروه جامعه؛ مهساحیدری: ترساندن دیگران گاهی به عنوان یک شوخی ساده و بیضرر تلقی میشود؛ اما در برخی شرایط، یک واکنش ناگهانی میتواند پیامدهای سنگینی به همراه داشته باشد. فردی که از ترس دچار فرار ناگهانی، حرکت غیرارادی یا آسیب جسمی شود، ممکن است قربانی یک شوخی به ظاهر ساده اما خطرناک شده باشد.
برای مثال، ترساندن ناگهانی فردی که بیماری قلبی دارد، سالمند است یا شرایط جسمی خاصی دارد، میتواند باعث بروز حمله قلبی، سکته یا صدمات جبرانناپذیر شود. به همین دلیل قانونگذار در قانون مجازات اسلامی، برای چنین رفتارهایی مسئولیت کیفری پیشبینی کرده است.
مادهای که ترساندن را به موضوعی کیفری تبدیل میکند
ماده ۴۹۹ قانون مجازات اسلامی مصوب سال ۱۳۹۲ به موضوع ترساندن افراد و پیامدهای ناشی از آن پرداخته است. بر اساس این ماده، اگر فردی دیگری را بترساند و شخص ترسیده در اثر ترس، بدون اختیار فرار کند یا حرکتی غیرارادی انجام دهد که باعث آسیب به خود یا دیگری شود، فرد ترساننده مسئول خواهد بود.
بنابراین، صرف ایجاد ترس به تنهایی برای تحقق مسئولیت کیفری کافی نیست؛ بلکه باید میان ترساندن و آسیب ایجادشده ارتباط مستقیم وجود داشته باشد.
فقط ترسیدن جرم نیست؛ نتیجه ترس اهمیت دارد
بر اساس مقررات، زمانی ترساندن میتواند موجب مسئولیت کیفری شود که ترس ایجادشده، واکنشی غیرارادی در فرد به وجود آورد و این واکنش منجر به صدمه شود.
برای نمونه، اگر فردی با ایجاد یک شوک ناگهانی باعث شود شخص دیگری بدون کنترل خود فرار کند و در این مسیر آسیب ببیند، رفتار او میتواند از نظر قانونی قابل پیگیری باشد.
در چنین شرایطی، فرد ترساننده در جایگاه «سبب» حادثه قرار میگیرد؛ یعنی هرچند خودش مستقیماً ضربهای وارد نکرده، اما شرایطی ایجاد کرده که نتیجه آن وقوع آسیب بوده است.
وقتی عامل غیرمستقیم، مسئول شناخته میشود
در حقوق کیفری، گاهی فردی که زمینه وقوع حادثه را فراهم کرده، حتی بدون انجام عمل مستقیم، مسئول شناخته میشود. در موضوع ترساندن نیز اگر نقش فرد ترساننده در ایجاد حادثه از رفتار فرد آسیبدیده قویتر باشد، مسئولیت متوجه ترساننده خواهد بود.
میزان مسئولیت نیز …
