خبرگزاری مهر_گروه استانها، محدثه جوان دلویی؛ آنهایی که دستی بر آتش خبر دارند، شاید جانکاهترین خبر عمر کاریشان و سیاهترین خبر را اینگونه قلم زدند: «آنکه برایش میمردیم آخرسر فدای ما شد!»
اگر بر مردمان کشورمان ۱۵۶ روز و شب حماسی از نوع تلخ و غمبار گذشت، بر اصحاب رسانه اما سختتر گذشت! یکی از مظلومترین اقشار در این روزها، اصحاب قلم و رسانههایی بودند و هستند که با قلب شکسته و بغضهای فروخورده از ندای خونخواهی مردمان سرزمینمان نوشتند و گفتند.
بر تارک سرزمین معرفتها، «خراسان شمالی»، اندوه بزرگی نهفته است و آن هم آخرین دیدار خوبان این دیار با رهبر شهید است. اصلاً برای خراسان شمالی باید دو تاریخ نوشت؛ یکی قبل از مهرماه ۱۳۹۱ و دیگری بعد مهر عاشقی.
آقای شهیدمان نام سرزمین معرفتها را بر خراسان شمالی نهادند و مردمان این دیار را شجاع و غیور و دارای سطح راقیِ فکر و فرهنگ خواندند.
این بار از نگاه خبرنگاران سالهای دور، سفر دلانگیز رهبر شهیدمان به خراسان شمالی را میخوانید.
عکس عجیب و بهیادماندنی
احسان عباسی چهره آشنای رسانهای خراسان شمالی است. او مدرس دورههای خبرنگاری و سرپرست سابق دفتر خبرگزاری ایسنا در استان است و به نوعی باید گفت راهنما و راهبلد مسیر کاری بسیاری از خبرنگاران است. او از مهر خاطرهانگیز سال ۹۱، عکسی به یادگار دارد ماندنی!
عباسی میگوید: آن سال در کنار همکارانم تلاش میکردیم بهترین خبرها را از احوال مردم و حواشی دیدارهای رهبر شهید با مردم منعکس کنیم و خاطرم است با صحنه جالبی روبهرو شدم. مردی که انگشتان دستش را در جنگ از دست داده بود و کف دستش با خودکار نوشته بود جانم فدای رهبر، عکسی در دست دیگرش بود که نشان میداد در ایام جنگ نوجوانی ۱۴، ۱۵ ساله بود که سرش را روی شانه رهبر شهید گذاشته و ایشان هم میخندد.
عباسی از این صحنه عکس میگیرد و این تصویر تا سالها در نمایشگاهها و جشنوارههای فراوان جزو برترین تصاویر انتخاب میشود.
او سالها بعد در قامت یک چهره دانشگاهی به دیدارهای زیادی در تهران همراه با دانشگاهیان و نخبگان با رهبر شهید دعوت میشود و میگوید: آخرین دیدار یادم نیست مربوط به چه سالی بود اما باور کنید تا الان رفتن رهبر شهید باورم نشده و هنوز در دهانم نمیچرخد که …
