محمد لهراسبی کارگردان نمایش «پی او وی/ POV» که بهزودی در تماشاخانه لبخند روی صحنه میرود، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره داستان این نمایش گفت: ۲ آشپز بهکلی همه چیز را درباره خود و دنیای پیرامونشان فراموش کرده و در جهانی خیالی و خودساخته گم شدهاند.
وی درباره ریسک تولید و اجرای نمایش در شرایط فعلی تئاتر نیز بیان کرد: زندگی بدون ریسک به نظر من هیچ معنایی ندارد. هر بار که آهویی کنار برکه میرود تا تشنگی خودش را برطرف کند، این ریسک وجود دارد که توسط تمساح بلعیده شود اما آهو به سمت برکه میرود. چرا؟ چون زندگی همین است. فکر نمیکنم ریسک اجرای نمایش و ضرر مالی آن بزرگتر از ریسک هر روز زندگی آن آهو باشد.
لهراسبی ادامه داد: طبیعتاً تولید یک اثر نمایشی، بهخصوص یک اثر مستقل، با ریسکهای مختلفی همراه است. از همان ابتدا ممکن است این نگرانی وجود داشته باشد که مخاطب چگونه با اثر ارتباط برقرار میکند یا هزینههای تولید بازمیگردد یا خیر، اما اگر قرار باشد هنرمند صرفاً به دلیل ترس از ریسک مالی یا احتمال شکست از تولید اثر منصرف شود، عملاً امکان تجربه و خلق اثر جدید از بین میرود.
این کارگردان درباره چالش اصلی خود در کارگردانی «POV» توضیح داد: کارگردانی همیشه یک معماست و کارگردان شخصی است که باید آن را حل کند. بزرگترین معمای این نمایشنامه که بنمایهای فلسفی دارد، این بود که چگونه میتواند هم جذاب باشد و مخاطب را تا پایان همراه کند و هم بتواند مسائلی را که هنگام نوشتن نمایشنامه برایم مهم بود، بهطور کامل و دقیق به مخاطب انتقال دهد.
وی افزود: من این معما را اینطور حل کردم که باید به انتقال مفهوم پایبند بمانم و هر چیزی را که به این مسئله لطمه میزند از اجرا حذف کنم. تنها در این صورت است که مخاطب میتواند با اثر همراه شود. بنابراین در کارگردانی و طراحی صحنه و حتی پوستر نمایش، کاملاً خلوت و مینیمال عمل کردم.
لهراسبی درباره فرایند سنجش و انتخاب ایدههای مختلف در این نمایش، عنوان کرد: هر ایده و هر حرکت فقط زمانی میتوانست در نمایش وجود داشته باشد که حضورش الزامی باشد و نبودش نمایش را دچار ایراد کند. هر ایده و هر فکری که فاقد این خصوصیات بود، از کارگردانی و طراحی صحنه حذف شد. هیچ چیز تزئینی در این نمایش وجود ندارد، چرا که اساساً این نمایش احتیاجی به آن نداشت. …
