خبرگزاری مهر- گروه دین، حوزه و اندیشه- عصمت علی آبادی: هفته وحدت فراتر از یک نماد تقویمی، بستری پویا برای بازاندیشی در اصول بنیادین امت اسلامی و تبدیل همدلی مذهبی به یک زیستبوم اجتماعی پایدار است؛ عرصهای که در آن تمایزهای فکری و کلامی نه دستمایهای برای واگرایی، بلکه مجالی برای گفتوگوهای قاعدهمند و تضارب آرای منصفانه به شمار میآید. بررسی مؤلفههای تثبیت این همگرایی، شیوههای مصونسازی جامعه در برابر جریانهای تفرقهافکن و وظایف نهادهای نخبگانی و رسانهای، نیازمند صورتبندی دقیق و رویکردی عقلانی است؛ موضوعی که در گفتوگو با حجتالاسلام محمد ملکزاده، عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، مورد واکاوی قرار گرفته است.
هفته وحدت چه ظرفیتی برای تقویت همدلی میان پیروان مذاهب اسلامی و برجستهکردن مشترکات آنها دارد؟
هفته وحدت این ظرفیت راهبردی را دارد که از یک مناسبت صرف تقویمی فراتر رفته و به فرصتی عینی و عملی برای بازخوانی هویت مشترک اسلامی تبدیل شود. مسلمانان با وجود تفاوتهای فقهی، کلامی و تاریخی، در اصول بنیادینی همچون ایمان به خداوند متعال، قرآن کریم، نبوت پیامبر اکرم(ص)، قبله واحد و فرایضی نظیر نماز، روزه و حج از اشتراک نظر خللناپذیری برخوردارند. برجستهسازی این سرمایههای اصیل مشترک، بسترساز کاهش چشمگیر سوءتفاهمها و بدبینیها خواهد بود.
در این راستا، ظرفیتهای متعددی برای تعمیق همدلی وجود دارد که محوریترین آنها شکلگیری گفتوگوهای علمی، خیرخواهانه و برادرانه به دور از عناد، مشاجره و جدلهای بیحاصل است. برگزاری نشستهای تخصصی و هماندیشی میان علما و دانشگاهیان مذاهب گوناگون با محوریت شناخت دقیق دیدگاهها و پرهیز از نقلقولهای نادرست، ضرورت دارد؛ چراکه بخش عمدهای از تنشها ناشی از برداشتهای ناآگاهانهای است که بر پایه روایتهای غیرمستند پدید میآید.
علاوه بر این، توسعه ارتباطات اجتماعی، مشارکت فعال در امور خیرخواهانه و دستگیری از نیازمندان، اهتمام به فعالیتهای فرهنگی مشترک و کوشش جمعی برای حل معضلات اجتماعی، نقشی کلیدی در اعتمادآفرینی متقابل و تقویت همکاریهای عملی ایفا میکند. …
