به گزارش خبرنگار مهر، در بازار کفش، شهریور همیشه فصل نفسگیری بوده است؛ زمانی که خانوادهها برای بازگشایی مدارس به بازار میآیند و کفش، از کالای مصرفی معمولی به یکی از اقلام ضروری سبد خرید تبدیل میشود. اما امسال، در هفته پایانی مرداد ۱۴۰۵، بازار پیش از آنکه با موج خرید مهر روبهرو شود، زیر فشار رکود و افت قدرت خرید قرار گرفته است. ویترینها پر از کفشهای مدرسه، کتانی، کفشهای ماشینی، فومی و مدلهای چرمی است، اما فاصله میان «تنوع کالا» و «توان خرید» بیشتر از همیشه به چشم میآید.
آخرین گزارشهای رسمی نیز تصویری از همین فشار ارائه میکنند. بر اساس آمار مرکز آمار ایران، گروه «پوشاک و کفش» در تیرماه امسال نسبت به ماه قبل ۴.۸ درصد و نسبت به تیرماه سال قبل ۸۶.۲ درصد افزایش قیمت داشته است. بنابراین وقتی خانواده در آستانه مهر وارد بازار میشود، با قیمتی مواجه است که تنها نتیجه گرانشدن خود کفش نیست؛ کفش بخشی از اقتصادی است که هزینه تولید و هزینه زندگی در آن همزمان بالا رفته است.
کفش مدرسه دیگر یک خرید ساده نیست
گزارش میدانی خبرنگار مهر حکایت از آن دارد که در بازار امسال، نخستین سؤال بسیاری از خریداران نه درباره برند و مدل، بلکه درباره قیمت است. خانوادهای که برای دو یا سه فرزند باید کفش، لباس، کیف و سایر ملزومات مدرسه را تهیه کند، ناچار است خریدها را اولویتبندی کند. در چنین شرایطی، کفش چرمی یا مدلهای گرانتر برای بخشی از مشتریان عملاً از دایره انتخاب خارج میشود.
اینجاست که بخش اقتصادی بازار اهمیت پیدا میکند؛ بازاری که در آن کفشهای ماشینی، فومی، PU، EVA، کتانی و انواع مدلهای مصنوعی سهم مهمی دارند. این محصولات شاید در نگاه اول تفاوت زیادی با کفشهای چرمی داشته باشند، اما برای خانوادهای که دنبال کنترل هزینه است، مهمترین مزیتشان قیمت پایینتر است.
در واقع، بازار کفش مدرسه را نمیتوان با قیمت کفشهای چرمی و دستدوز توضیح داد. بخش بزرگی از تقاضای واقعی در ردهای قرار دارد که مشتری میخواهد کفشی سبک، راحت، نسبتاً بادوام و در عین حال ارزانتر پیدا کند. انتخاب کفش فومی یا ماشینی برای بسیاری از خانوادهها الزاماً به معنای ترجیح این کالا نیست؛ گاهی تنها گزینهای است که با بودجه آنها جور درمیآید.
عددهایی که فاصله قیمت را …
