یادداشت مهمان_محسن دیمهکار، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم: هاجر بانوی برگزیده الهی جهت همسری ابراهیم خلیل بود و این پیوند به نوبه خود بیانگر لیاقت والای او در پیشگاه خداوند متعال و ابراهیم خلیل است.
رضایت وی به این ازدواج در سنین جوانی با توجه به شرایط سنی کهولت سن ابراهیم و سالهای پایانی عمر وی با آن اختلاف سنی، نیز به خوبی حکایت از رضایت و ایمان وی نسبت به چنین ازدواجی دارد.
با وجود آن بانوی گرانقدر امید به فرزند بیش از پیش در ابراهیم خلیل نمایان و وجود ابراهیم لبریز از سرور شد.
وی همچنین بانوی برگزیده الهی جهت مادری بزرگترین انبیاء و اولیاء الهی است که وجود نازنین چهارده معصوم علیهم السلام مانند خورشید در این آسمان می درخشد.
وی با رضایت به این پیوند آسمانی، همسری حجت خدا و مادری حجج الهی را برگزید و با هجرت غریبانه به حرم امن الهی، رضای خدا، تبعیت از ابراهیم خلیل و همسایگی خدا را بر همه چیز ترجیح داد و در نهایت نیز در جوار خانه کعبه آرام گرفت.
دستور الهی مبنی بر هجرت هاجر و فرزندش اسماعیل و اسکان آنها در جوار خانه خدا حاکی از نظر مستقیم الهی به او و فرزند اوست. خداوند تدبیر ویژه ای برای وی و فرزندش اسماعیل و نسل او در نظر گرفت و هاجر با همه دشواری ها با قلبی سرشار از رضای الهی، تسلیم این امر الهی شد.
این هجرت تاریخی، صرفا یک هجرت از یک نقطه به نقطه دیگر نبود بلکه نگهداری و مراقبت از حجت خدا و رسالت تاریخی در زمینه سازی تولد انبیاء و اولیاء مقرب الهی از نسل اسماعیل تا ولادت رسول ختمی مرتبت صلی الله علیه و آله و اهل بیت علیهم السلام در جوار حرم امن الهی بود.
رسالت تاریخی هاجر در اواخر عمر مبارک ابراهیم خلیل آغاز شد و طبعا انتظار می رفت به خوبی پس از رحلت ابراهیم نیز استمرار یابد و از یادگارهای ابراهیم و خاندان نبوت و رسالت به نحو احسن نگهداری و مراقبت کند... و نسلی در تراز نبوت و رسالت تربیت کند. طبعا دوری از همسری چون ابراهیم خلیل آن هم در کنج غربت و به دور از کنعان یکه و تنها بر دشواری این رسالت سنگین و خاص می افزود. …
