خبرگزاری مهر -مجله مهر: رویداد «ماه هنر تهران» بیش از یک هفته است که در تهران آغاز به کار کرده است؛ رویدادی که امسال برای نخستینبار برگزار میشود و قرار است اتفاقی متفاوت در عرصه هنرهای تجسمی پایتخت رقم بزند. «ماه هنر تهران» برخلاف یک نمایشگاه یا رویداد معمول هنری، در یک سالن یا گالری مشخص خلاصه نمیشود. ایده اصلی آن است که خود شهر به بستری برای تجربه هنر تبدیل شود؛ به همین دلیل، رویداد از ۳۰ مرداد تا ۲۰ شهریور ۱۴۰۵ در نقاط مختلف تهران جریان دارد. در نخستین دوره، ۱۱۳ نقطه در تهران درگیر این رویداد شدهاند؛ ۴۶ گالری، ۲۲ کافه، ۲ اُپناستودیو، ۱۸ فضای مستقل هنری، ۴ کسبوکار هنری و ۲۱ پروژه هنری. قرار است نتیجه این گستردگی، چیزی فراتر از برگزاری چند نمایشگاه باشد؛ اینکه مردم بیشتر به گالریها سر بزنند، با هنرمندان و کریتورها ارتباط بگیرند و هنر معاصر بیش از گذشته وارد تجربه روزمره شهروندان شود.
اما پرسش اینجاست مخاطبی که قرار است برای نخستینبار با هنر و گالری آشتی کند، دقیقاً با چه تصویری از هنر ایرانی مواجه میشود؟
برای پیدا کردن پاسخ این سؤال، به یکی از گالریهای شرکتکننده در «ماه هنر تهران» سر زدیم؛ جایی که این نمایشگاه مجموعهای از آثار هنرمندان سرامیک را به نمایش گذاشته است. بر اساس معرفی نمایشگاه، ۳۳ اثر از ۲۲ هنرمند با تأکید بر شاخصههایی همچون هنر اصیل ایرانی، خیالپردازی و روایتگری گرد هم آمدهاند. کریتور نمایشگاه نیز بر اهمیت روایت و خیال در این آثار تأکید کرده است و این نمایشگاه قرار بوده روایتی از خیالانگیزی در هنر سرامیک معاصر ایران باشد.
اینجا چه چیزی را هنر ایرانی مینامیم
در بدو ورود به گالری، متن معرفی نمایشگاه به چشم میخورد: «از میان خصیصههای هنر ایرانی اگر همه را به کناری بگذاریم و تنها یکی را پیش چشم خود نگه داریم، آن خصیصه داستانگویی و خیالپردازی خواهد بود.» در ادامه نیز از «هزار و یک شب» و قدرت فرهنگ ایرانی در ساختن جهانهای خیالی سخن گفته میشود؛ جهانی که در آن اشیا جان میگیرند و روایت میکنند. در متن نمایشگاه آمده است که مجموعه حاضر، گزیدهای از آثار حجمی سرامیک هنر ایران در سالهای اخیر است که با تمرکز بر ظرفیتهای روایی و خیالانگیز انتخاب شده و قرار است «تصویری نو از سرامیک امروز ایرانی» …
