به گزارش خبرنگار مهر؛ رشد اقتصاد دیجیتال، مراکز داده را از زیرساخت فنی به یکی از ارکان حیاتی اقتصاد، حکمرانی و ارائه خدمات عمومی تبدیل کرده است. سامانههای بانکی، خدمات دولت الکترونیکی، پیامرسانها، فروشگاههای اینترنتی، خدمات ابری و بخش قابل توجهی از زیرساختهای ارتباطی کشور، همگی به عملکرد پایدار مراکز داده وابسته هستند. در چنین شرایطی، مسئله ناترازی برق دیگر صرفاً چالشی برای صنایع انرژیبر یا خطوط تولید نیست، بلکه به یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده پایداری زیرساخت دیجیتال کشور تبدیل شده است. اختلال در تأمین برق مراکز داده، تنها به خاموش شدن چند سرور محدود نمیشود، بلکه میتواند زنجیرهای از خدمات حیاتی را همزمان تحت تأثیر قرار دهد و آثار آن را میلیونها کاربر، کسبوکار و دستگاه اجرایی به صورت مستقیم تجربه کنند.
نکته مهم آن است که بحران امروز صنعت مراکز داده از خود خاموشی آغاز نمیشود. فلسفه طراحی دیتاسنترهای استاندارد بر مبنای مواجهه با قطع برق شکل گرفته و تجهیزات پشتیبان همچون «UPS»، باتریها، سامانههای انتقال خودکار برق و دیزلژنراتورها دقیقاً برای مدیریت شرایط اضطراری پیشبینی شدهاند. آن چه امروز این زیرساخت را در معرض تهدید قرار داده، تبدیل شدن وضعیت اضطراری قطع برق به بخشی از فرآیند عادی بهرهبرداری است. استمرار خاموشیهای برنامهریزیشده موجب شده تجهیزاتی که باید تنها در شرایط استثنایی وارد مدار شوند، به صورت روزانه و مستمر مورد استفاده قرار گیرند و همین تغییر ماهیت، نقطه آغاز فرسایش زیرساخت دیجیتال کشور است.
خاموشی و چالش فرسایش تدریجی زیرساخت
برداشت رایج آن است که وجود تجهیزات برق اضطراری، مراکز داده را در برابر ناترازی برق مصون میکند. تجربه عملی صنعت نشان میدهد این برداشت تنها زمانی معتبر است که قطعی برق یک رخداد استثنایی باشد. در شرایط کنونی، برق بسیاری از مراکز داده در طول هفته و برای چند ساعت قطع میشود و هر بار سامانههای «UPS»، باتریها، «ATS» و دیزلژنراتورها باید در کسری از ثانیه فرآیند انتقال بار را انجام دهند. اگرچه این فرآیند از منظر فنی طراحی شده است اما تکرار مستمر آن، نرخ استهلاک تجهیزات را به شکل محسوسی افزایش میدهد، هزینههای تعمیر و نگهداری را بالا میبرد و احتمال بروز خطا در لحظه سوئیچینگ را …
