به گزارش خبرنگار مهر، حریم رودخانهها صرفاً یک محدوده جغرافیایی یا مرز قانونی نیست، بلکه بخشی از سامانه طبیعی مدیریت سیلاب به شمار میرود که نقش تعیینکنندهای در کاهش خسارات ناشی از بارشهای شدید و طغیان رودخانهها دارد. تجربه سیلابهای سالهای اخیر در نقاط مختلف کشور نشان داده است که هرگونه دخل و تصرف، ساختوساز یا تغییر کاربری در بستر و حریم رودخانهها، میتواند مسیر طبیعی جریان آب را مختل کرده و خسارتهای مالی، زیستمحیطی و حتی جانی گستردهای به دنبال داشته باشد؛ خسارتهایی که در بسیاری از موارد جبران آنها سالها زمان میبرد و گاه هرگز به طور کامل قابل جبران نیست.
کارشناسان مدیریت منابع آب و مدیریت بحران بر این باورند که فلسفه تعیین حریم رودخانهها، ایجاد فضایی ایمن برای عبور جریانهای سیلابی و جلوگیری از آسیب به زیرساختها، تأسیسات شهری و جان شهروندان است. از این رو، تجاوز به این حریم نهتنها یک تخلف قانونی محسوب میشود، بلکه میتواند ریسک وقوع بحران را به شکل قابل توجهی افزایش دهد.
در همین راستا، احداث یک ساختمان چهارطبقه با کاربری کلانتری در محدوده پارک واقع در حاشیه رودخانه جعفرآباد در منطقه تجریش، پرسشها و نگرانیهای جدی را درباره رعایت اصول فنی، هیدرولوژیکی و ضوابط قانونی مرتبط با حریم رودخانهها ایجاد کرده است؛ موضوعی که بررسیهای کارشناسی نیز نسبت به پیامدهای احتمالی آن هشدار میدهد.
بر اساس مطالعات انجامشده، رودخانه جعفرآباد با توجه به شرایط توپوگرافی منطقه، شیب قابل توجه بستر و قرارگیری در محدوده شهری، در زمان وقوع بارشهای شدید میتواند با جریانهای سیلابی قابل توجه مواجه شود. همچنین در شرایط سیلابی شدید، علاوه بر جریان آب، امکان انتقال مصالح، سنگ، شاخه و تنه درختان و سایر مواد شناور وجود دارد که میتواند موجب کاهش ظرفیت مؤثر مقطع عبور جریان و افزایش احتمال انسداد موضعی در مقاطع بحرانی شود.
به منظور بررسی اثر احداث ساختمان پیشنهادی کلانتری، دو سناریوی اصلی در مدل هیدرولیکی مورد ارزیابی قرار گرفته است؛ نخست، وضعیت موجود بدون احداث کلانتری و دوم، شرایط پس از احداث ساختمان چهارطبقه. هدف از این مطالعات، بررسی تأثیر پروژه بر مسیر حرکت جریان سیلاب، پهنه گسترش آب، عمق و سرعت جریان، تراز سطح …
