خبرگزاری مهر، گروه بینالملل: زُهران ممدانی شهردار نیویورک چندی پیش در سخنانی صریح، کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک-AIPAC) را به استفاده از میلیونها دلار منابع مالی غیرشفاف برای حفظ نفوذ سیاسی و ایجاد تفرقه در جامعه آمریکا متهم کرد. او با اشاره به جنایات رژیم صهیونیستی در غزه گفت: «هیولاهایی که با آنها روبهرو هستیم، اشکال گوناگون و متفاوتی دارند» و در ادامه، آیپک را بهعنوان یکی از مصادیق این مسئله هدف انتقاد مستقیم قرار داد.
اهمیت این سخنان فراتر از مواضع شخصی ممدانی، بازتابدهنده تغییر فضای سیاسی و اجتماعی غرب در قبال رژیم صهیونیستی است. جنایات غزه، گسترش اعتراضات ضدصهیونیستی در آمریکا و اروپا و افزایش هزینه حمایت بیقیدوشرط از تلآویو، مصونیت سیاسی آیپک را با چالش مواجه کرده است.
هرچند این لابی همچنان از منابع مالی و شبکه سیاسی قدرتمندی برخوردار است اما تحولات اخیر از فرسایش نفوذ گفتمانی آن، بروز شکاف تاکتیکی میان واشنگتن و رژیم صهیونیستی و کاهش توان جریانهای جنگطلب در جلوگیری از آتشبس و پیشبرد مسیر دیپلماسی حکایت دارد.
آیپک؛ از اوج نفوذ تا فرسایش تدریجی قدرت
آیپک طی دهههای گذشته یکی از اصلیترین ستونهای نفوذ رژیم صهیونیستی در ساختار سیاسی آمریکا بوده است. این لابی با ایجاد شبکهای گسترده از ارتباطات در کنگره، تأمین مالی کارزارهای انتخاباتی و حمایت از نامزدهای همسو، توانسته حمایت از رژیم صهیونیستی را به یکی از مؤلفههای نسبتاً ثابت و دوحزبی سیاست خارجی واشنگتن تبدیل کند.
قدرت آیپک صرفاً در میزان منابع مالی آن خلاصه نمیشد؛ مهمتر از آن، توانایی این مجموعه برای تحمیل هزینه سیاسی به منتقدان و جلوگیری از تبدیل مخالفت با سیاستهای تلآویو به یک جریان فراگیر بود.
بااینحال، تحولات پس از تجاوز به غزه، محیط سیاسی و اجتماعی فعالیت آیپک را بهطور محسوسی تغییر داده است. گسترش بحران انسانی، افزایش تلفات غیرنظامیان و تداوم عملیات نظامی رژیم صهیونیستی، هزینه حمایت بدون قیدوشرط از تلآویو را در افکار عمومی آمریکا افزایش داده است.
نظرسنجیهای سال ۲۰۲۶ نشان میدهد نگاه منفی آمریکاییها به رژیم صهیونیستی افزایش یافته و در میان جوانان، دموکراتها و رأیدهندگان مستقل، همدلی با فلسطینیان رشد قابلتوجهی …
