
به گزارش خبرنگار مهر، اربعین، فقط یک روز در تقویم نیست بلکه قرار عاشقانی است که دلهایشان، فاصله را نمیشناسد. روزی که هر کس، هر کجا باشد، سلامش را به سوی کربلا میفرستد و دلش را در مسیر قدمهای زائران جا میگذارد.
امسال هم دلدادگان حسین(ع) گرد هم آمدند، نه برای آنکه تنها در سوگ بنشینند، بلکه تا با خدمت، عشقشان را معنا کنند. یکی جرعهای آب تعارف کرد، دیگری لبخندی هدیه داد، یکی زیارتنامهای به نیابت از شهدا تقدیم کرد و همه، دلهایشان را راهی بینالحرمین کردند. گویی هر لیوان آب، ادامه عطش فرات بود و هر قدم، تکرار همان عهدی که قرنهاست عاشقان با سیدالشهدا(ع) بستهاند.
موکب دختران حاج قاسم، سهم کوچکی از این دریای محبت بود... سهمی که شاید در ظاهر، شربتی خنک و بطری آبی ساده بود، اما در حقیقت، نذر دلهایی بود که آرزو داشتند حتی از دور، خادم زائران حسین(ع) باشند. خدمت، اینجا رنگ عشق داشت و خستگی، جایی در میان لبخندهای زائران پیدا نمیکرد.
قابی ماندگار برای دختران حاج قاسم
مراسم جاماندگان به پایان رسید و همه گمان کردند قصه امروز تمام شده است، ناگهان عطر پرچم آقا در فضا پیچید، گویی خود امام حسین(ع) آمده بود تا بر شانههای خسته خادمان دست محبت بکشد. آن پرچم، تنها تکهای پارچه نبود بلکه نشانی از نگاه مهربانی بود که میگفت: «سلامتان رسید... زحمتهایتان دیده شد.»
برای دختران حاج قاسم، آن لحظه به یادگاری ماند. قاب کوچکی از یک روز بزرگ، نشانی از اینکه عشق به حسین(ع) فاصله نمیشناسد و خدمت در مسیر او، حتی با یک جرعه آب و یک لبخند، در دفتر ارادت عاشقان ثبت میشود. پرچمی …









