به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از تیوی بریکس، با افزایش تجارت میان کشورهای عضو بریکس، لجستیک از یک بخش پشتیبان به یکی از عوامل اصلی رقابتپذیری اقتصادی تبدیل شده و حملونقل خودران میتواند نقش مهمی در کاهش هزینهها و افزایش ظرفیت کریدورهای تجاری ایفا کند.
ارزش تجارت میان کشورهای عضو بریکس تا پایان سال ۲۰۲۵ از یک تریلیون دلار فراتر رفته و رشد مبادلات، فشار بیشتری بر بنادر، خطوط ریلی و جادههای این کشورها وارد کرده است. در چنین شرایطی، توسعه زیرساختهای دیجیتال و استفاده از فناوریهای خودران بهعنوان راهکاری برای افزایش ظرفیت شبکههای حملونقل و کاهش هزینههای لجستیکی مطرح شده است.
لوبارتو سارتویو، رئیس کمیته همکاری با کشورهای آسهآن در انجمن کسبوکار اوراسیا، معتقد است افزایش مبادلات درونبریکس موجب رشد تقاضا برای ظرفیتهای حملونقل شده و توسعه حملونقل خودران دیگر صرفاً یک انتخاب فناورانه نیست، بلکه به ضرورتی برای گسترش همکاریهای اقتصادی تبدیل شده است.
وی با اشاره به اینکه سهم لجستیک از تولید ناخالص داخلی کشورهای مختلف بریکس بهطور متوسط بین ۶ تا ۸ درصد است، گفت سرمایهگذاری در زیرساختها تا پایان دهه جاری از ۳ تریلیون دلار فراتر خواهد رفت و دستکم یکچهارم این رقم به دیجیتالیسازی و خودکارسازی اختصاص مییابد.
از سوی دیگر، الکساندر تیتوف، معاون دبیرکل انجمن بینالمللی اقتصادهای دیجیتال، تأکید کرد حملونقل خودران بدون یک زیستبوم دیجیتال چندلایه امکان توسعه گسترده نخواهد داشت و این فناوری باید با شبکههای 5G ، ارتباطات خودرو با محیط پیرامون (V2X) ، مراکز پردازش داده و سامانههای مدیریت لجستیک یکپارچه شود.
در هند، هزینههای لجستیک حدود ۱۳ تا ۱۴ درصد تولید ناخالص داخلی برآورد میشود و دولت این کشور قصد دارد این سهم را تا سال ۲۰۳۰ به ۹ تا ۱۰ درصد کاهش دهد. دهلینو همچنین یک تریلیون روپیه برای توسعه زیرساختهای چندوجهی اختصاص داده است. پلتفرم Unified Logistics Interface Platform (ULIP) نیز با اتصال دادههای گمرک، انبارها و شرکتهای حملونقل، امکان رهگیری لحظهای محمولهها و کاهش موانع اداری را فراهم میکند.
در برزیل نیز هزینههای لجستیک حدود ۱۵.۵ درصد تولید ناخالص داخلی است. رشد صادرات محصولات کشاورزی و افزایش …
