استانها
خبرگزاری تسنیم ـ وجیهه فتاحی ـ مرز مهران| هنوز آفتاب کاملاً بر زمین ننشسته است که موجی از زائران، آرام و بیصدا از گیتهای مرزی عبور میکنند؛ مردانی با کولههای کوچک، زنانی که دست کودکانشان را محکم گرفتهاند و پیرمردانی که عصا به دست، قدمهای آخر سفر را بر خاک وطن میگذارند. خستگی در چهرههایشان پیداست، اما برق نگاهشان چیز دیگری میگوید؛ انگار هنوز دلشان در کوچههای کربلا، کنار ضریح حسین(ع) جا مانده است.
.
مرز مهران، این روزها دیگر فقط یک گذرگاه جغرافیایی نیست؛ مرز، روایت عاشقانی است که کیلومترها راه را پشت سر گذاشتهاند تا به دعوت سیدالشهدا(ع) لبیک بگویند و حالا با خاطرهای از زیارت، اشک و دعا به خانه بازمیگردند.
هر چند ثانیه، گروهی دیگر از گیت عبور میکنند. برخی پرچم ایران را بر دوش دارند، برخی تسبیح در دست گرفتهاند و بعضی هنوز زیر لب زیارت عاشورا یا صلوات زمزمه میکنند. کودکی که خسته روی شانه پدر خوابش برده، مادری که ساک سفر را با یک دست و دست فرزندش را با دست دیگر گرفته و پیرمردی که با لبخندی آرام، گویی تمام سختی مسیر را فراموش کرده است؛ همه تصویری از بزرگترین اجتماع انسانی جهان را با خود به ایران آوردهاند.
در این سوی مرز، مأموران، نیروهای خدماتی، امدادگران و خادمان اربعین نیز بیوقفه مشغول خدمت هستند؛ از هدایت زائران گرفته تا ساماندهی مسیرها و تسهیل تردد. چرخ خدمت در مرز لحظهای از حرکت …
