اجتماعی
به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، توسعه هوش مصنوعی در کشور طی سالهای اخیر همواره با شعارها و ادعاهای بزرگی از سوی نهادهای سیاستگذار و حکمرانی همراه بوده است؛ ادعاهایی نظیر راهاندازی مدلهای زبانی بزرگ ملی (LLM) یا رسیدن به ترازهای جهانی بدون در نظر گرفتن واقعیتهای زیرساختی و سرمایهای کشور.
در همین رابطه، محمدرضا معبودیان؛ کارشناس حوزه هوش مصنوعی و مدیر صندوق سرمایهگذاری خطرپذیر هوش مصنوعی (هومص) در گفتوگو با خبرنگار تسنیم به نقد صریح ساختار تصمیمگیری، وضعیت زیرساختها و جهتگیریهای اشتباه حاکمیت در این حوزه پرداخته است.
ادعای توسعه تراز جهانی بدون داشتن «جیپییو فارم» و کارتهای H200 غیرواقعی است
معبودیان درپاسخ به این سوال که برای رسیدن به تراز جهانی در حوزه هوش مصنوعی و رسیدن به یک LLM بزرگ بومی به چه ظرفیتسازی و زیرساختهایی نیاز داریم، گفت: اصلا چرا باید LLM بومی داشته باشیم وقتی ما در کشور پردازندههای گرافیکی (GPU) در تراز جهانی نداریم! با این حال، شاهد هستیم که این ادعاها بهویژه از سوی نهادهای بالادستی مطرح میشود.
وی افزود: چرا مسئولان دولتی و سیاستگذاران در مقام گفتار و حکمرانی تا این حد شعار و حرف میزنند؟ البته صحبتهای آنها در کلام قشنگ است و لطف میکنند، اما سوال اینجاست که آیا ما واقعاً سرمایه مالی لازم برای ایجاد یک GPU Farm مجهز به تعداد انبوهی از کارتهای پیشرفته H200 جهت آموزش (Train) مدلهای بزرگ را در اختیار داریم؟ وقتی چنین سرمایه و زیرساختی وجود ندارد، چرا مدام حرف آن را میزنیم؟
سیاست غلط همهچیزسازی؛ لزوم تمرکز بر یک حوزه مزیتدار بهجای توسعه «LLM»
این کارشناس هوش مصنوعی با اشاره به مقالهای که پیش از این در خصوص لبه فناوری (High-End) نگاشته است، تشریح کرد: آیا در حوزههای فوقپیشرفته تکنولوژیک، ما باید مدعی شویم که میخواهیم تمام فناوریها را خودمان بومیسازی کنیم؟ آیا واقعاً کشور ما باید به سمت آموزش مدلهای زبانی بزرگ (LLM) و توسعه سیستمهای عاملمحور (Agentic AI) برود و تمام کارهایش را خودش انجام دهد؟
وی تصریح کرد: راهحل درست این است که ما یک حوزه مشخص را که برای کشور کاربرد دارد، در آن ارزشآفرینی …
