استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم دفتر جزایر خلیج فارس، بحث بنزین دوباره به یکی از موضوعات جدی اقتصاد کشور تبدیل شده است؛ موضوعی که این بار نمیتوان آن را فقط از زاویه قیمت یک لیتر سوخت دید. هر تغییری در سهمیه یا قیمت بنزین، دیر یا زود خودش را در هزینه رفتوآمد، حمل کالا، خدمات و در نهایت سبد هزینه خانوار نشان میدهد.
در این میان، یکی از پرتکرارترین استدلالها برای توضیح ضرورت اصلاح مصرف، مقایسه قیمت بنزین ایران با کشورهای منطقه و همسایه است. اینکه بنزین در ایران نسبت به بسیاری از این کشورها ارزانتر عرضه میشود، واقعیتی است که نمیتوان آن را انکار کرد؛ اما مشکل از جایی شروع میشود که همین یک عدد، به تنهایی مبنای قضاوت درباره توان مردم برای پرداخت هزینه بیشتر قرار گیرد.
ناترازی را نمیتوان نادیده گرفت
پیش از هر چیز باید تکلیف یک موضوع روشن باشد؛ ایران با ناترازی بنزین روبهرو است و ادامه روند فعلی مصرف، بدون اصلاح، هزینه سنگینی به کشور تحمیل خواهد کرد. براساس گزارشهای منتشرشده، مصرف بنزین در سال 1404 به حدود 130 میلیون لیتر در روز رسید، در حالی که تولید حدود 112 میلیون لیتر برآورد شده است. یعنی فاصلهای در حدود 18 میلیون لیتر در روز که باید به شکلی جبران شود.
این فاصله فقط یک عدد در جدولهای انرژی نیست. وقتی تولید داخلی پاسخگوی مصرف نباشد، پای واردات، هزینه ارزی و فشار بیشتر بر منابع کشور به میان میآید. در شرایطی که اقتصاد ایران با محدودیتهای ارزی و فشارهای ناشی از تحریم و جنگ دستوپنجه نرم میکند، نمیتوان نسبت به چنین شکافی بیتفاوت بود.
بنابراین اصل ضرورت اصلاح مصرف محل بحث نیست. اختلاف بر سر این است که این اصلاح چگونه انجام شود و چه بخشی از هزینه آن بر دوش مردم قرار گیرد.
قیمت بنزین را نمیشود جدا از زندگی مردم دید
وقتی گفته میشود قیمت بنزین در کشورهای اطراف بالاتر از ایران است، یک سؤال ساده اما مهم وجود دارد: آیا فقط قیمت بنزین در این کشورها بالاتر است؟اگر قرار است مقایسهای صورت بگیرد، باید درآمد مردم، قدرت خرید، هزینه خودرو، وضعیت حملونقل عمومی، میزان مصرف خودروها و حتی هزینه تعمیر و نگهداری را هم کنار قیمت سوخت گذاشت.
خانوادهای که بخش قابل توجهی از درآمدش صرف هزینههای روزمره میشود، ممکن است …
