استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرمان، یادمانهای شهدای گمنام فراتر از یک مزار ساده، هویت دینی، ملی و انقلابی یک منطقه را تعریف میکنند. این اماکن که به تعبیر رهبر معظم انقلاب «دارالشفای آزادگان» هستند، باید محل رجوع و آرامشبخش مردم باشند؛ اما آنچه امروز در روستای دهزیار مشاهده میشود، تقابل بیملاحظه توسعه صنعتی با حریم معنوی است.
در حالی که انتظار میرود اماکن متبرک و یادمانهای شهدا به عنوان قطبهای فرهنگی و مأمن آرامش مردم، اولویت نخست در طرحهای توسعهای و عمرانی باشند، نصب دکل مخابراتی ایرانسل با ارتفاع تقریبی 50 متر در فاصله چند متری مزار شهید گمنام روستای دهزیار از توابع بخش چترود شهرستان کرمان، موجی از تعجب و گلایه اهالی و زائران این شهید والامقام را به همراه داشته است.
غفلت از اولویتهای فرهنگی؛ جای خالی صحن و سرا
آنچه بیش از هر چیز بر دغدغههای مردم افزوده، این است که زمین اطراف این شهید گمنام، ظرفیت و نیاز مبرمی به طرحهای توسعهای با کاربری فرهنگی و مذهبی دارد. احداث ساختمان برای برگزاری مراسمهای آیینی، ساخت سرویسهای بهداشتی مناسب، حصارکشی، محوطهسازی و طراحی یک صحن و سرای درخور با معماری اصیل ایرانی-اسلامی و ساخت گنبد اولویتهایی است که باید در این مکان اجرایی میشد.
اما جای سوال است که در سایه بیتوجهی به این نیازهای ضروری، چگونه اولویتِ نصب یک دکل عظیم مخابراتی در جوار این مکان مقدس تعریف شده است؟ آیا مسئولان امر، مفهوم «توسعه» را تنها در ابعاد فنی و اقتصادی خلاصه کردهاند؟
تهدید حریم بصری و مانعتراشی برای آینده معنوی
نکته قابل تأمل دیگر، آسیب جبرانناپذیر این سازه فلزی بر حریم بصری است. طبق طرحهای در دست بررسی و مطالبه مردمی، قرار است در آینده بر فراز مزار این شهید گمنام، گنبدی نمادین احداث شود. دکل 50 متری فعلی، نه تنها این منظر معنوی را مخدوش کرده، بلکه به لحاظ زیباییشناسی و بصری، در آینده مانعی بزرگ برای دیده شدن گنبد و بارگاه خواهد بود.
شهید گمنام، هویت تاریخی و مذهبی نه تنها روستای دهزیار بلکه کشور است. بنای این شهید، در آیندهای نه چندان دور به عنوان یک اثر ماندگار و تاریخی شناخته خواهد شد که هرگونه عملیات عمرانی در اطراف آن باید با لحاظ کردن ملاحظات بلندمدت و حریمهای اختصاصی باشد. …
