اقتصادی
حمایت از بخش کشاورزی و تأمین امنیت غذایی، یکی از ارکان سیاستگذاری اقتصادی کشور است و سیاست عرضه کود اوره با نرخ حمایتی طی سالهای گذشته نقش مهمی در تحقق این هدف داشته است. با این حال، تداوم این سیاست مستلزم آن است که منابع مالی آن نیز بهصورت پایدار تأمین شود. اگر هزینه اجرای یک سیاست عمومی برای مدت طولانی بر دوش شرکتهای تولیدکننده باقی بماند، علاوه بر کاهش توان تولید و سرمایهگذاری این بنگاهها، پایداری همان سیاست حمایتی نیز با چالش روبهرو خواهد شد.
بر اساس آخرین برآوردها، مطالبات شرکت پتروشیمی خراسان از محل عرضه اوره حمایتی به بیش از 6 هزار میلیارد تومان رسیده است. این شرکت تنها نمونهای از تولیدکنندگان اوره کشور است که با این چالش مواجهاند و سایر شرکتهای اورهساز نیز با مسئلهای مشابه روبهرو هستند. این رقم صرفاً یک طلب حسابداری نیست، بلکه بخش قابل توجهی از سرمایه در گردش بنگاههایی است که در تولید، اشتغال، صادرات و توسعه اقتصادی کشور نقش راهبردی ایفا میکنند. در شرایط تورمی اقتصاد ایران، تأخیر در پرداخت این مطالبات، ارزش واقعی آنها را نیز به مرور زمان کاهش میدهد.
پتروشیمی خراسان، به عنوان یکی از تولیدکنندگان اصلی اوره، آمونیاک و ملامین کشور و بزرگترین مجموعه صنعتی استان خراسان شمالی، علاوه بر تأمین بخشی از نیاز کود اوره بخش کشاورزی، بیش از 90 درصد نیاز صنایع پاییندستی ملامین کشور را نیز تأمین میکند و در ایجاد اشتغال، توسعه زنجیره تأمین، صادرات و توسعه اقتصادی منطقه نقش مهمی دارد. با این حال، مسئله مطالبات اوره حمایتی محدود به این شرکت نیست و باید آن را یک چالش ساختاری در نظام تأمین مالی سیاستهای حمایتی کشور دانست.
از منظر اقتصادی، تأخیر در پرداخت این مطالبات به معنای انتقال هزینه اجرای یک سیاست عمومی از دولت به بنگاههای تولیدی است. در چنین شرایطی، منابعی که میتواند صرف توسعه، نوسازی، تعمیرات اساسی و افزایش ظرفیت تولید …
