استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، در یافتههای «مرکز جمکرانپژوهی» آمده است که: در تاریخ معاصر مسجد مقدس جمکران، نامهای از سال 1345 شمسی، نشانهای درخور توجه از همین نوع نگاه است. مرحوم محمدتقی فلسفی، خطیب مشهور و اثرگذار آن روزگار، در نامهای به مرحوم آیتالله سیدشهابالدین مرعشی نجفی، به موضوعی اشاره میکند که از درخواست آن مرجع بزرگ حکایت دارد: طرح نیازهای عمرانی مسجد جمکران در سخنرانیها و تشویق مردم به کمک نقدی برای رشد و توسعه آن.
این سند در صفحه 483 کتاب «نامه های ناموران» آمده است. کتابی که گزیده ای از نامه های رجال دینی و علمی به مرحوم حضرت آیتالله العظمی سید شهاب الدین مرعشی نجفی(ره) در آن جمع آوری و به ثبت رسیده است.
مرحوم فلسفی در پاسخ نامه آیتالله مرعشینجفی (که از ایشان خواسته برای تعمیر مسجد جمکران وجوهی را از میان مومنان و مستمعین منبر خویش جمع آوری کند) نوشته است که : «...نامه گرامی راجع به تعمیر مسجد جمکران زیارت شد... و در بخش دیگری از نامه به لحاظ حفظ شأن مرجعیت و ناشناخته بودن مسجد مقدس جمکران در اقصی نقاط ایران، تدبیری را پیشنهاد کرده، وی تبلیغ چهره به چهره و فردی را مناسب می داند و می نویسد: « که در موارد حضوری که به اشخاص خیر برخورد نمایم تذکر می دهم، شاید به خواست خداوند نتیجه ای عاید گردد».
این سند در ظاهر، از کمکهای نقدی سخن میگوید، نه از وقف به معنای اصطلاحی و فقهی آن. بنابراین، نباید این اقدام را «وقف» نامید یا نتیجه گرفت که وجوه یادشده به صورت موقوفه ثبت شدهاند. اما از منظر فرهنگ وقف، این نامه بسیار مهم است؛ زیرا از یک شیوه خاص در حمایت از یک مکان مقدس پرده برمیدارد: مرجع، نیاز را تشخیص میدهد؛ خطیبِ صاحبنفوذ را به میدان میآورد؛ و از طریق اعتماد عمومی، امکان مشارکت مردم در آبادانی مسجد را فراهم میکند.
این همان نقطهای است که نامه را از یک مکاتبه عادی فراتر میبرد. …
