
به گزارش خبرگزارش خبرآنلاین به نقل از مهر، امروزه در تئاتر ایران مسئله اقتباس، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است و گویی کارگردانان و درامنویسان نسل جدید به این حیطه گرایش و علاقه بیشتری نشان دادند که این موضوع میتواند نویدی در راستای افزایش تولیدات متنی در فضای اقتباس باشد.
در ادامه نشستی که با حسین رسولی پژوهشگر، مترجم و منتقد حول محور موضوع اقتباس در تئاتر در خبرگزاری مهر برگزار شد، رسولی اشارهای به ارتباط نویسنده با جامعه اطراف خود کرد و پس از آن بحث به یکی از مسائل مهم در تولید آثار فرهنگی برای نسل کودک و نوجوان رسید؛ اینکه چگونه میتوان شخصیتها و روایتهایی خلق کرد که هم ریشه در فرهنگ و هویت ایرانی داشته باشند و هم بتوانند در فضای رسانهای امروز به حیات خود ادامه دهند.
در شرایطی که مخاطب بیش از گذشته با تصویر، ویدئو و شبکههای اجتماعی ارتباط برقرار میکند، دیگر نمیتوان اثر هنری را صرفاً در قالب اولیه آن محدود کرد. شخصیتها و جهانهای داستانی میتوانند از کتاب، نمایش و انیمیشن فراتر بروند و در رسانههای مختلف، از شبکههای اجتماعی گرفته تا بازی و دیگر قالبهای فرهنگی، بازتولید شوند. رسولی در این بخش از گفتگو، علاوه بر موارد فوق بر اهمیت رسانه در دیدهشدن و ماندگاری آثار تأکید کرد و با اشاره به تجربه رسانههای مکتوب در گذشته، از تغییر شیوه مواجهه مخاطب با آثار فرهنگی سخن گفت. به باور وی، در جامعه شبکهای امروز، تولید یک اثر بهتنهایی کافی نیست و فرآیند معرفی، ترویج و قرار گرفتن اثر در قاب رسانه نیز بخشی از مسیر موفقیت آن محسوب میشود.
این بخش از این مصاحبه همچنین به رابطه میان اثر هنری و رسانه، ضرورت شناخت سازوکارهای جدید دیدهشدن آثار، نقش شبکههای اجتماعی در شکلگیری چهرهها و شخصیتهای فرهنگی و مسئولیت هنرمندان برای ارتباط فعالتر با رسانه میپردازد.
در ادامه بخش دوم این گفتگوی مشروح را میخوانید.
*میتوانیم بگوییم که در جهان درامنویسانی مانند پینتر درونگرایی و توجه به ذهنیت فردی هم در نهایت میتواند ریشه اجتماعی داشته باشد؟
حسین رسولی: دقیقاً. شما نمیتوانید بگویید چون یک اثر در یک اتاق اتفاق میافتد، پس اجتماعی نیست. مسئله این است که آن اتاق از کجا آمده و چه …













