
ریحانه اسکندری: نخستین نشست از سلسلهنشستهای «گفتآمد» و آیین بزرگداشت عبدالله گیویان، جامعهشناس و پژوهشگر حوزه ارتباطات و انسانشناسی، روز دوشنبه ۱۹ تیرماه در خانه روزنامهنگاران شهر، واقع در انتهای خیابان طالقانی و تقاطع خیابان شریعتی، با حضور جمعی از استادان، پژوهشگران علوم اجتماعی، فعالان رسانهای و شاگردان او برگزار میشود. این برنامه با همکاری پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات و مجموعه «رسانیوم» برگزار خواهد شد و همزمان با آن از کتاب دو جلدی «راهنمای پژوهش کیفی» نیز رونمایی میشود. برگزاری این نشست فرصتی برای مرور سوابق حرفهای و علمی گیویان و بررسی فعالیتها و دیدگاههای او در حوزههایی مانند جامعهشناسی، مطالعات رسانه، انسانشناسی بصری و پژوهش کیفی فراهم کرده است.
عبدالله گیویان که در ۷ تیرماه ۱۳۳۹ در تهران متولد شده است، چهرهای چندبعدی و متمایز در جغرافیای روشنفکری و آکادمیک ایران به شمار میرود. او متفکری است که همواره در مرز میان «جامعهشناسی دین»، «انسانشناسی بصری»، «مطالعات رسانه» و «سیاستگذاری فرهنگی» حرکت کرده و از نخستین سالهای پس از انقلاب ۱۳۵۷ تا کنون، پیوندی میان نظریه پیچیده دانشگاهی و عمل اجرایی در نهادهای حکمرانی و رسانهای برقرار ساخته است. تکوین زیست علمی؛ از ریاضیات دبیرستان ادیب تا دکتری سواس لندن
بازخوانی مسیر رشد و تکوین علمی عبدالله گیویان، نشاندهنده پویایی مستمر و عدم تقلیلپذیری او به قالبهای تنگ و سخت انضباطی است. گیویان در سال ۱۳۵۷ موفق به اخذ دیپلم ریاضی - فیزیک از دبیرستان تاریخی و نامدار ادیب در تهران شد. او در همان سال با قبولی در آزمون ورودی دانشگاهها، در رشته فیزیک دانشگاه پهلوی شیراز پذیرفته شد و تحصیلات عالی خود را آغاز نمود. با این حال، وقوع انقلاب اسلامی و متعاقب آن وقوع انقلاب فرهنگی و تعطیلی موقت دانشگاهها، سرنوشت فکری او را دستخوش تغییری بنیادین ساخت و نگاه او را از معادلات سخت فیزیک به سمت ریزساختارهای پیچیده جامعه و انسان ایرانی معطوف گرداند.
با بازگشایی مجدد دانشگاههای کشور، گیویان در سال ۱۳۶۲ به دانشگاه تهران منتقل شد و رشته علوم اجتماعی را برای ادامه راه خویش برگزید. او در سال ۱۳۶۵ …












