به گزارش خبرگزارش خبرآنلاین به نقل از مهر، مراسم نکوداشت کاوه فرزانه هنرمند فقید عکاس و پژوهشگر، روز جمعه ۲۹ مرداد ۱۴۰۵ همزمان با گرامیداشت روز جهانی عکاسی و با مشارکت و همکاری کانون عکاسی شفق و جمعی از فعالان حوزه عکاسی در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.
در این مراسم جمعی از استادان، عکاسان، هنرمندان و علاقهمندان حوزه تصویر و عکاسی، ضمن مرور شخصیت، آثار، پژوهشها و اندیشههای این هنرمند، از نقش و تأثیر او در فرهنگ و تاریخ عکاسی ایران سخن گفتند. محمد خدادادی مترجمزاده، افشین بختیار، سعید محمودی ازناوه، گوهر تاج کیانی و شاهدخت فرزانه در آین مراسم حضور داشتند و درباره شخصیت، اندیشه، آثار، پژوهشها و خاطرات خود از استاد کاوه فرزانه سخن گفتند.
پدرم عکاسی را جریانی از «بودن» میدانست
نخستین سخنران این مراسم، شاه دخت فرزانه دختر زندهیاد کاوه فرزانه، بود که با تبریک روز جهانی عکاسی، با اشاره به گستره علایق و مطالعات فرزانه، گفت که پدرش انسانی عاشق زندگی، معنا و آفرینش بود و از ریاضیات و فلسفه تا ادبیات، طبیعت و عکاسی، جهان را با نگاهی جستجوگر و روشن مینگریست. برای او، عکاسی تنها یک عمل فنی یا ثبت یک تصویر نبود، بلکه جریانی از بودن و تجربه جهان به شمار میرفت.
وی در توصیف نگاه پدرش به رابطه میان عکاس و سوژه، بیان کرد: از نگاه او تنها عکاس نبود که سوژه را برای ثبت تصویر انتخاب میکند؛ بلکه گویی سوژه نیز عکاس را برای دیده شدن و عکاسی کردن انتخاب میکند. عکاس با تأمل و نگاه کردن از زوایا و لحظات گوناگون، به درکی تازه از سوژه و امکان ابداع در تصویر میرسد. عکاسی برای پدرم عرصهای از عشق بود؛ عشقی نه فقط به تصویر، بلکه به خود سوژه، زندگی و جهان پیرامون.
فرزانه در پایان، با نقل بخشهایی از اندیشههای پدرش درباره مرگ، حقیقت و جاودانگی، گفت که از نگاه او، جاودانگی به معنای ماندن جسمانی نیست، بلکه در جاری شدن اندیشه در تاریخ و جهان و اثرگذاری بر روح زمان معنا پیدا میکند؛ اندیشهای که میتواند از طریق هنر، فرهنگ و آثار انسانی در زمان امتداد یابد.
عکاسی را نمیتوان تنها در ابزار و تکنیک خلاصه کرد
در ادامه مراسم، محمد خدادادی مترجمزاده درباره مفهوم عکاسی، تاریخ عکاسی و ضرورت نگاه انتقادی به روایتهای رایج این هنر سخن گفت …
