تینا مزدکی_جانوران برای یافتن غذا، آب، زیستگاه مناسب، جفت و مکانهای امن، ناچارند بهطور مداوم جابهجا شوند. از آنجا که حرکت انرژی زیادی مصرف میکند، بسیاری از گونهها در طول تکامل، راهکارهای زیستی و رفتاری مختلفی را برای کاهش هزینه انرژی توسعه دادهاند.
حفظ انرژی بهویژه در محیطهایی که منابع بهصورت نامنظم پراکنده شدهاند یا شرایط آنها دائماً تغییر میکند، اهمیت بیشتری پیدا میکند. پرندگان بزرگ هنگام پروازهای طولانی معمولاً بین دو شیوه پرواز جابهجا میشوند؛ اوجگیری (Soaring) که در آن با استفاده از جریانهای صعودی هوا و بدون بالزدن در آسمان باقی میمانند و گلاید (Gliding) که طی آن بدون بالزدن بهآرامی ارتفاع خود را کاهش میدهند.
در همین راستا، پژوهشگران دانشگاه کنستانس آلمان در مطالعهای تلاش کردند بررسی کنند که کرکسهای آندی (Vultur gryphus) چگونه هنگام پرواز در محیطهای متغیر و غیرقابل پیشبینی، مصرف انرژی خود را کاهش میدهند. نتایج این تحقیق که در نشریه Journal of the Royal Society Interface منتشر شده، نشان میدهد حرکت گروهی میتواند مزیت قابل توجهی برای این پرندگان داشته باشد.
پژوهشگران در مقاله خود نوشتهاند: «حرکت برای جانوران هزینهبر است و فشار تکاملی آنها را به سمت حرکت کارآمد سوق داده است، اما تصمیمگیری در محیطهای پراکنده و پویا همواره با عدم قطعیت همراه است. ما میزان صرفهجویی انرژی حاصل از استفاده از اطلاعات اجتماعی را برای کاهش هزینه حرکت اندازهگیری کردیم.» شبیهسازی رفتار کرکسها در آسمان
برای انجام این پژوهش، محققان یک مدل رایانهای مبتنی بر عامل (Agent-Based Model) توسعه دادند که رفتار پروازی و تصمیمگیری کرکسهای آندی را بر اساس قوانین واقعی آیرودینامیک شبیهسازی میکند. در این مدل، هر پرنده بهعنوان یک عامل مستقل بر اساس مجموعهای از قواعد رفتاری از پیش تعیینشده عمل میکند.
پژوهشگران در این مدل، ارتفاع پرواز را نیز در نظر گرفتند تا حرکت پرندگان بهصورت توالیای از اوجگیری و گلاید در فضای سهبعدی شبیهسازی شود.
آنها همچنین …
