گروه اندیشه: رامین اخلومدی پژوهشگر حوزه دین و عرفان، در سخنرانی خود در موسسه فرهنگی مکتب علی (ع) گرگان، به تبارشناسی خشونت در حکایات عرفانی و صوفیانه تا فلسفه اخلاق و حقوق بشر پرداخت. این سخنرانی در دو قسمت (لینک قسمت اول - لینک قسمت دوم) در خبرآنلاین منتشر شد. او در بخش دیگری از مباحث راجع به خشونت پرهیزی، از منظر تئوریک این بحث مهم را مورود واکاوی قرار داد. او در مطلب خود پیچیدگیهای اخلاقی و سیاسی خشونت در نظریههای مدرن را بررسی کرد. متن حاضر بخشی دیگری از مطلب اخلومدی این پژوهشگر حوزه دین و عرفان است. او در این متن با استناد به اشعار عرفانی و متون متقدم، به تحلیل نسبت سنت و مدرنیته در موضوع «خشونتپرهیزی» میپردازد. نویسنده با واکاوی متن قرآن، سیره پیامبر اسلام و آموزههای امامان شیعه، بحث خشونت پرهیزی را به تبیین می نشیند. او معتقد است بنیان اصلی متون مقدس به منظور حفظ کرامت انسانی،و آزادی انتخاب، بر کنترل خشم و گفت وگو استوار است؛ در حالی که آیات مربوط به جنگ صرفاً ناظر بر شرایط خاص دفاعی بوده و نباید به عنوان قاعده کلی تفسیر شوند. نویسنده با نقد تفاسیر قشری و خشن از دین که موجب دینگریزی و جدایی جامعه شده، نشان میدهد که خشونت متقابل یا خشم هیجانی حتی از منظر فقهی نیز مشروعیت ندارد. در پایان، با ارجاع به استوانه فتح بابل توسط کوروش بزرگ و وصیتنامه داریوش هخامنشی، پیشینه دیرپای احترام به عقاید و منشور صلح در فرهنگ ایرانی را یادآوری میشود تا الگویی بومی و اصیل برای نفی زور و گسترش مدارا ارائه شود. این مطلب در ادامه از نظرتان می گذرد:
**** رامین اخلومدی ضرورت تلفیق مدرنیته و سنت در نقد خشونت
در بخش اول از زوایای متفاوت روان شناسی ، فرهنگی ، اجتماعی و بخصوص تحولات اجتماعی خشونت پرهیز و یا مبتنی بر خشونت نکاتی را گفتم و در بخش دوم هم خیلی به اختصار به نگاه برخی اندیشمندان جهان مدرن اشاره ای کردم که همگی بر قاعده خشونت پرهیزی تکیه دارند و معتقدند در حوزه عمومی می باید میان شهروندان و کنشگران ، دیگر پذیری و گفت وگو های عقلانی و تفاهم آمیز حاکم باشد و آنان بدون هر گونه اجبار در نهایت آزادی قادر باشند درباره مسائل مشترک به گفت وگو بپردازند و ضمن حل مشکلات ، هنجار های مورد توافق خود …
