به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دعای بیست و چهارم صحیفه سجادیه فقط دعا نیست؛ پشت تک تک فرازهای آن ادب و عشق و احساس نهفته است؛ دعایی که محتوای عمیقی دارد و نکات مهمی به ما می آموزد.
بنابر روایت شبستان، صحیفه مبارکه سجادیه مشتمل بر ۵۴ دعا است که هر یک از این ادعیه مشتمل بر مضامین بسیار عالی و قابل توجه است؛ بعضی از این ادعیه را که انسان می خواند چنان در جانش اثرگذار و مطابق با وضع حالِ فعلی اوست که گویا امام علیه السلام از ۱۴۰۰ سال پیش، امروزِ ما را دیدند که این ادعیه را انشاء فرمودند تا ما بدانیم چگونه در حوزه های مختلف با خدا صحبت کنیم.
از جمله دعاهای بسیار عمیق، پرمحتوا، لذت بخش و عاشقانه دعای بیست و چهارم صحیفه سجادیه است که آن حضرت نکات مهمی را به ما یاد دادند تا چگونه برای پدر و مادر خود که خداوند در قرآن پس از خود، سفارش به رعایت حق آنان را بر هر چیز دیگری مقدم داشت؛ دعا کنیم و اساساً قبل از آموزش دعا، نحوه صحیح تفکر و رفتار با والدین را یاد دادند.
در فرازهای ابتدای این دعا حضرت می فرماید « ای خداوند، پدر و مادر مرا نیز به کرامت خود و رحمت خود مخصوص گردان، ای مهربانترین مهربانان.» و در ادامه با فرازی دیگر همه ما را به دانستن وظیفه خود در مقابل آنان توجه می دهند و می فرمایند «... و وظیفه ام را نسبت به پدر و مادرم به من الهام کن و همه دانش خدمتگزاری به آن دو را به من بیاموز و ...»
یکی از موضوعاتی که به ویژه در جامعه امروز در حال کم رنگ شدن است و متأسفانه رسانه ملی و فضای مجازی و... هم در این زمینه کم بی تقصیر نیست؛ تغییر ادبیات گفتگوی فرزندان با والدین است؛ امام سجادعلیه السلام در این دعا در جمله ای لطیف می فرمایند « بار خدایا، چنان کن که هیبت پدر و مادرم در دل من چنان باشد که هیبت پادشاهی سخت مهیب، و به آن دو نیکی و مهربانی کنم آن سان که مادری مهربان به فرزند خود نیکی و مهربانی کند.»
امام علیه السلام در ادامه با درخواست هایی بسیار عاشقانه و محبت آمیز درباره پدر و مادر از خداوند چنین می خواهند«...خداوندا، فرمانبرداری از پدر و مادر و نیکی و مهربانی مرا در حق ایشان برای من شادی بخش تر گردان از به خواب رفتن بیخوابی کشیدگان و آب سرد نوشیدن جگر سوختگان، تا میل و خواهش ایشان را بر میل و خواهش خویش برتری نهم و …
