به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ امیلیانو مارتینز دروازهبانی است که امروز نامش با بزرگترین افتخارات فوتبال جهان گره خورده، اما پشت این موفقیت، سالهایی قرار دارد که با سختی، تنهایی و فقر سپری شده است. او در روایت خود از روزهایی گفت که برای رسیدن به فوتبال حرفهای، حتی ابتداییترین امکانات را هم در اختیار نداشت.
مارتینز درباره نخستین تلاش جدیاش برای ورود به فوتبال حرفهای گفت:
«وقتی ۱۲ ساله بودم، برای شرکت در یک آزمون به بوئنوس آیرس رفتم. من و پدرم با اتوبوس ۱۸ ساعت در راه بودیم. او با من آمد، اما پولی نداشتیم. تمام آن روز فقط یک ساندویچ خوردیم.»
این سفر سرانجام برای مارتینز نتیجه داد. او در ایندپندینته تست داد و مسئولان باشگاه به او گفتند که آیندهای در فوتبال دارد؛ اما یک مشکل بزرگ وجود داشت. مارتینز جایی برای زندگی در بوئنوس آیرس نداشت.
«به من گفتند که آینده دارم، اما جایی برای ماندن نداشتم. با یک چمدان شکسته و بدون حتی یک پزو به ماردل پلاتا برگشتیم.»
چند سال بعد، اتفاقی که میتوانست زندگی او را برای همیشه تغییر دهد، رخ داد. در ۱۷ سالگی، آرسنال با مارتینز تماس گرفت. پیشنهادی که برای خانوادهای با شرایط او، معنایی فراتر از یک قرارداد فوتبالی داشت.
«پدرم گریه کرد. به من گفت: برو پسر، این مال توست.»
مارتینز راهی انگلیس شد؛ کشوری که برای او کاملاً ناشناخته بود. زبان انگلیسی نمیدانست، خانوادهاش در کنارش نبودند و باید در شرایطی سخت، مسیر حرفهای خود را ادامه میداد.
«بدون …
