این سیستم تسلیحاتی که اغلب به عنوان پاسخی تکنولوژیک به موشکهای تاماهاک آمریکایی ارزیابی میگردد، با تکیه بر معماری ماژولار، پیشرانههای دوگانه و سیستمهای ناوبری ترکیبی، توانایی نیروی دریایی و هوافضای روسیه را برای انجام حملات دقیق در فواصل استراتژیک به شدت ارتقا داده است.
یکی از برجستهترین ویژگیهای فناوری کالیبر، طراحی پلتفرممحور و ماژولار آن است. مهندسان روس به جای طراحی موشکهای کاملاً مجزا برای اهداف متفاوت، یک بدنه و سیستم پایه را توسعه دادهاند که با تغییر ماژولهای هدایت، کلاهک و پیشرانه نهایی، میتواند مأموریتهای متفاوتی را به انجام برساند.
پروفایل پروازی موشکهای کالیبر به ویژه در نسخه ضد کشتی، بسیار قابل توجه است. این موشکها برای به حداقل رساندن سطح مقطع راداری و جلوگیری از کشف زودهنگام توسط رادارهای هشدار زودهنگام ، از تکنیک پرواز چسبیده به عوارض زمین یا سطح آب استفاده میکنند.
موشک در بخش اعظم مسیر خود با سرعت مادون صوت (حدود ۰.۸ ماخ) حرکت میکند تا بیشترین بهرهوری را از موتور توربوفن مینیاتوری خود داشته باشد و برد عملیاتی را به حداکثر برساند.
اما نقطه اوج فناوری کالیبر در فاز نهایی پرواز نسخه 3M-54 نمایان میشود. هنگامی که موشک به فاصله حدود ۲۰ تا ۴۰ کیلومتری هدف میرسد، بخش پیشرانه اصلی جدا شده و یک موتور راکتی سوخت جامد قدرتمند روشن میشود.
این موتور، کلاهک موشک را به سرعت خیرهکننده ۲.۹ ماخ (نزدیک به سه برابر سرعت صوت) میرساند و موشک با انجام مانورهای زیگزاگی شدید به سمت هدف یورش میبرد. این ترکیب سرعت و مانورپذیری در فاز نهایی، زمان واکنش را برای سیستمهای دفاع نزدیک دریایی به چند ثانیه تقلیل داده و احتمال رهگیری را به شدت کاهش میدهد.
از منظر قدرت تخریب، موشکهای کالیبر بسته به نوع ماموریت، به کلاهکهای شدیدالانفجار (HE) یا نفوذکننده به سنگر با وزنی بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ کیلوگرم مجهز میشوند که برای انهدام پستهای فرماندهی مقاومسازی شده، زیرساختهای انرژی و ناوهای جنگی بزرگ کفایت میکند. همچنین این ساختار قابلیت پذیرش کلاهکهای تاکتیکی هستهای را نیز داراست که بعد بازدارندگی آن را افزایش میدهد.
5858 کد مطلب 2261930
