به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، تشویق به ازدواج و حفظ عفت و پاکدامنی، از توصیههای مهم قرآن کریم برای ساماندهی زندگی فردی و اجتماعی است. قرآن در کنار تأکید بر فراهم کردن زمینه ازدواج برای افراد مجرد، کسانی را که فعلاً امکان ازدواج ندارند نیز به صبر، عفت و خویشتنداری دعوت میکند.
خداوند در آیات ۳۲ و ۳۳ سوره نور میفرماید:
«وَ أَنْکِحُوا الْأَیامی مِنْکُمْ وَ الصَّالِحِینَ مِنْ عِبادِکُمْ وَ إِمائِکُمْ إِنْ یَکُونُوا فُقَراءَ یُغْنِهِمُ اللهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ اللهُ واسِعٌ عَلِیمٌ. وَ لْیَسْتَعْفِفِ الَّذِینَ لا یَجِدُونَ نِکاحاً حَتَّی یُغْنِیَهُمُ اللهُ مِنْ فَضْلِهِ...»
یعنی: «پسران و دختران بیهمسر و غلامان و کنیزان شایسته (ازدواج) خود را همسر دهید. اگر تنگدست باشند، خداوند از فضل خود بینیازشان میگرداند و خداوند گشایشگر داناست. و کسانی که (وسیله) ازدواج نمییابند، پاکدامنی و عفت پیشه کنند، تا آنکه خداوند از کرم خویش آنان را بینیاز نماید.»
قرآن؛ ابتدا زمینه ازدواج، سپس توصیه به عفت
در این آیات، ابتدا سخن از فراهم کردن زمینه ازدواج است و پس از آن، توصیه به عفت و پاکدامنی مطرح میشود. همین ترتیب نشان میدهد که از نگاه قرآن، صرفاً سفارش کردن جوانان به دوری از گناه کافی نیست؛ بلکه خانواده و جامعه نیز باید برای ازدواج افراد مجرد اقدام کنند.
واژه «ایامی»جمع «أیّم» است و به فردی گفته میشود که همسر ندارد؛ چه زن باشد و چه مرد، و چه ازدواج نکرده باشد و چه پیشتر همسر داشته و اکنون بیوه باشد.
از این منظر، کمک به ازدواج دیگران یکی از ارزشمندترین شکلهای واسطهگری اجتماعی به شمار میرود. در روایتی نیز آمده است کسی که برای ازدواج فردی اقدام کند و او را داماد یا عروس کند، در سایه عرش الهی قرار خواهد داشت. این روایت در تفسیر نورالثقلین نقل شده است.
مسئولیت خانواده در فراهم کردن زمینه ازدواج
بر اساس این نگاه، مسئولیت ازدواج تنها بر عهده خود جوانان نیست؛ بلکه خانواده و جامعه نیز در این زمینه وظیفه دارند. اگر پدر و مادری با وجود داشتن امکانات لازم، از فراهم کردن زمینه ازدواج فرزند خود خودداری کنند و در نتیجه فرزندشان گرفتار گناه شود، در گناه او شریک خواهند بود؛ این نکته در تفسیر مجمعالبیان مطرح شده …
