به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، تسبیحات اربعه به چهار ذکر گفته میشود که در نمازهای روزانه سه یا چهار رکعتی خوانده میشود و در برخی اذکار نیز مورد استفاده قرار میگیرد.
این چهار ذکر عبارتاند از:
«سُبْحانَ اللهِ، وَ الْحَمْدُ لِلهِ، وَ لا إلهَ إلاّ اللهُ، وَ اللهُ أکْبَرُ»
ترجمه این اذکار چنین است: «خداوند پاک و منزّه است، ستایش مخصوص خداوند است، معبودی جز خدا نیست و خداوند بزرگتر است.»
علت نامگذاری تسبیحات اربعه
درباره علت چهارگانه بودن تسبیحات اربعه، در حدیثی توضیحاتی درباره ارتباط این چهار ذکر با عالم هستی و عرش الهی بیان شده است. بر اساس این روایت، چهارگانه بودن این تسبیحات، یک واقعیت خارجی دارد و عرش خداوند و آنچه در مراتب پایینتر از آن قرار گرفته، به این چهار بخش ارتباط دارد.
همچنین در توضیح چهارگوشه بودن کعبه و ساخت آن بر چهار دیوار، به «بیتالمعمور» در آسمان اشاره شده که دارای چهار گوشه است. در ادامه این بیان آمده است که چهارضلعی بودن عرش نیز به این دلیل است که تسبیح چهار بخش دارد؛ یعنی:
«سُبْحانَ اللهِ، وَ الْحَمْدُ لِلهِ، وَ لا إلهَ إلاّ اللهُ، وَ اللهُ أکْبَرُ».
ارتباط …
