به گزارش خبرآنلاین روزنامه قدس نوشت: نکته قابل توجه اما اینجاست که «بدنام» به تهیهکنندگی، نویسندگی و طراحی حامد عنقا و کارگردانی احسان سجادی حسینی با وجود این ضعفها، یکی از پربینندهترین سریالهای نمایش خانگی بوده است.
براساس آماری که مرکز تحلیل اجتماعی مرکز رشد دانشگاه امام صادق(ع) از نتایج نظرسنجی تیرماه ۱۴۰۵ درباره میزان مخاطب تلویزیون و شبکه نمایش خانگی منتشر کرده، «بدنام» با ۱۷درصد مخاطب در صدر تولیدات نمایش خانگی قرار داشته است.اما پربیننده بودن الزاماً به معنای باکیفیت بودن نیست.
«اقتصاد توجه» در فضای پلتفرمی دقیقاً بر همین تناقض بنا شده است. اثری که کنجکاوی، شوک، خشم، جنجال، دعوا یا پایان تعلیقی ایجاد کند، طبیعتاً شانس بیشتری برای دیده شدن و بازنشر دارد. حتی ممکن است مخاطب اثری را ببیند تا درباره بد بودنش حرف بزند! در چنین شرایطی، میزان بازدید بهتنهایی نمیتواند معیار رضایت یا کیفیت هنری باشد.«بدنام» در ایجاد توجه و نگه داشتن مخاطب برای تماشای ادامه قصه، موفق است اما این موفقیت را نباید با موفقیت روایی یا هنری یکی دانست. یک اثر ضعیف میتواند بسیار دیده شود و یک اثر ارزشمند، مخاطبی محدود داشته باشد. تاریخ سینما و تلویزیون نیز نمونههای فراوانی از هر دو وضعیت دارد. موجسواری با جنجال
این مجموعه از همان ابتدا با یک بمب خبری وارد میدان شد: توقیف سریال پس از پخش قسمت نخست! همین اتفاق موجب شد نام سریال سر زبانها بیفتد و بخشی از توجهی که باید از مسیر خود اثر بدست میآمد، از حاشیههای پیرامونش تأمین شود.حامد عنقا پیشتر در سریالهای «آقازاده» و «گناه فرشته» نشان داده بهخوبی از ظرفیت جنجال و سوژههای حساس برای جلب توجه استفاده میکند.
در «بدنام» هم با الگویی آشنا مواجهیم؛ الگویی که سالهاست در بسیاری از ملودرامهای ایرانی و ترکی تکرار میشود: روابط چندطرفه، عشقهای مبهم، رازهای خانوادگی، منافع پنهان و کشمکش میان قدرت، ثروت و عاطفه.
در مرکز این الگو معمولاً زنی قرار دارد که برای حفظ خود، امنیت مالی، جلوگیری از ضرر یا رهایی از یک موقعیت دشوار، ناچار میشود میان روابط مختلف حرکت کند و بخشی از حقیقت را پنهان نگه دارد. «بدنام» نیز کموبیش همین مسیر را طی میکند.یلدا، زنی از جنوب شهر، درگیر مناسبات …
